شاید باورتون نشه، ولی یه تحقیق جدید نشون داده که غیبت کردن (یعنی صحبت کردن پشت سر بقیه وقتی خودشون حضور ندارن) میتونه واقعاً تو رابطههای عاشقانه معجزه کنه! احتمالاً همیشه شنیدید که غیبت کار بدیه، ولی دانشمندای روانشناسی دانشگاه UC Riverside تو آمریکا اومدن و یه داستان دیگه گفتن!
ماجرا اینه: این پژوهش که تو یه ژورنال علمی معتبر به اسم «Journal of Science and Personal Relationships» چاپ شده، اومده بررسی کرده که زوجها موقعی که با هم غیبت میکنن، چه تأثیر مثبتی رو شادی و رضایتشون داره. «غیبت» هم اینجا دقیقاً همونی هست که ما میشناسیم؛ وقتی مثلاً دارین با پارتنرتون از یه مهمونی برمیگردین و شروع میکنین درباره بقیه صحبت کردن و اینکه کی چی کار کرد و چی پوشیده بود!
چند تا زوج مختلف با جنسیتهای مختلف رو تو جنوب کالیفرنیا انتخاب کردن و بهشون یه دستگاه ضبط صدا دادن (که بهش میگن Electronically Activated Recorder یا همون EAR، یعنی یه وسیله کوچیک که یه درصدی از حرفاشون رو تو روز ضبط میکرد). اینطوری تونستن بفهمن واقعاً چقدر از روز دارن باهم گپ میزنن و چقدرش به غیبت میگذره.
نتیجه خیلی جالب بود: به طور میانگین هرکدوم از افراد تو این رابطهها، روزی تقریباً ۳۸ دقیقه خودشون غیبت میکردن و حدود ۲۹ دقیقه هم با پارتنرشون درباره دیگران حرف میزدن. جالبتر اینکه زوجهای زن-زن (دو تا خانم باهم) بیشتر از بقیه غیبت میکردن. تازه! همین زوجها بیشترین سطح رضایت و شادی تو رابطه رو هم گزارش دادن. خب این دیگه تصادفی نیست!
یکی از نویسندهها، مگان رابینز گفته “غیبت اساساً یعنی با کسی درباره یه نفر دیگه حرف بزنی که الآن اونجا نیست.” پس همیشه هم منفی نیست مثلاً غیبت به این معنی که بخوای کسی رو خراب کنی؛ گاهی فقط داری داستان تعریف میکنی یا حتی خوش میگذرونی!
جالب اینجاست که رابطههایی که توشون آدمها با هم غیبت میکنن – چه حرفای مثبت، چه منفی – معمولاً پیوند قویتری دارن. حتی خود محققها نوشتن اگه دو نفر تو راه برگشت از مهمونی با هم منفی غیبت کنن (یعنی درباره بدیای بقیه حرف بزنن)، این نشون میده که این دو نفر با همدیگه احساس نزدیکی بیشتری دارن تا با آدمای تو مهمونی. هر دو حالتش باعث میشه حس کنیم «ما یه تیمیم، بقیه یه تیم دیگه!» و این حس همیشه تو رابطه جواب میده!
اصلاً چرا مردم غیبت میکنن؟ به گفته محققا، آدمها با غیبت کردن همچین حس میگیرن که تیمشون قویه، بهم وصلن و به هم اعتماد دارن. تازه غیبت میتونه مثل یه ابزار نظم اجتماعی عمل کنه – مثلاً قوانینی که ناخودآگاه تو رابطه با غیبت درباره آدمای خارج از رابطه پایهگذاری میشه. این باعث میشه رفتار طرف مقابل رو بهتر بفهمیم و رابطه رو بهتر مدیریت کنیم.
یه نکته باحال دیگه اینه که خیلی از باورا درباره غیبت درست نیستن. مثلاً تو یه تحقیق قبلی همین تیم متوجه شدن خانما از آقایون هم بیشتر غیبت نمیکنن و اتفاقاً آدمای کمدرآمد هم الزماً بیشتر غیبت نمیکنن. فقط یک نکته هست اونم اینکه جوونا معمولاً بیشتر از بزرگسالا غیبت منفی دارن.
در کل، محققا میگن چون تقریباً هر کسی غیبت میکنه، پس احتمالاً یه هدف مهم تو روابط داره؛ یعنی باعث میشه آدمها با هم عمیقتر و واقعیتر ارتباط بگیرن و حس رفاقتشون قویتر بشه.
پس دفعه بعد که داری با پارتنرت دور همی با مزهای از افراد غیبت میکنی، بدون که به احتمال زیاد داری رابطهت رو محکمتر میکنی! شاید غیبت اونقدرها هم که فکر میکردیم «بد» نباشه؛ بلکه مثل یه ادویه مخفی واسه رابطهها عمل میکنه! 😉
منبع: +
