مایکروسافت اومد وسطِ هسته‌ای! قراره دیتا سنترهاش رو با راکتورهای کوچیک و انرژی همجوشی روشن کنه

تا حالا شنیدی مایکروسافت عضو انجمن جهانی هسته‌ای (World Nuclear Association) شده؟ این حرکتش واقعاً سر و صدای زیادی به پا کرده چون اولین شرکت تکنولوژیِ در این سطحه که وارد این انجمن میشه و نشون می‌ده که حسابی جدی گرفته انرژی بدون کربن رو، مخصوصاً با استفاده از راکتورهای مدولار کوچک و حتی همجوشی هسته‌ای!

راکتور مدولار کوچک یا Small Modular Reactors (SMR) یه مدل جدید از نیروگاه هسته‌ایه که برخلاف اون نیروگاه‌های عظیمی که تو ذهنمون داریم، کوچیک‌تر و قابل حمل‌تره و میشه تو مقیاس‌های کوچیک‌تر هم ازش استفاده کرد. این یعنی دیتا سنترها و زیرساخت‎‌های دیجیتال می‌تونن واقعاً روش حساب کنن.

آخرین حرکت مایکروسافت نشون میده که همزمان با اینکه تقاضای مصرف برق داده‌سنترها داره روز به روز بیشتر میشه، شرکت‌ها باید دنبال راه‌حل‌هایی باشن که هم دوستدار محیط زیست باشه و هم بتونه برق پایدار و ۲۴ ساعته بده.

ببین، الان پیش‌بینی شده مصرف برق دیتاسنترها تو سالای آینده یهو رشد کنه و همین باعث میشه هم شرکت‌های انرژی و هم کسایی که باهاشون کار دارن مجبور بشن یه فکری واسه تامین برق ممتد بکنن. انرژی‌های تجدیدپذیری مثل باد و خورشید خیلی باحالن، ولی همیشه نمیشه روشون حساب کرد چون ناپایدارن. اینجا هسته‌ای میاد وسط!

مدیر کل انجمن جهانی هسته‌ای یعنی “ساما بیلبائو وای لِئون” هم گفته عضویت مایکروسافت یه لحظه تاریخی حساب میشه. اون میگه زمانی که یکی از شرکت‌های خفن دنیای تکنولوژی بیاد و بگه انرژی هسته‌ای برای آینده کربن-منفی‌ش لازمه، یه پیام محکم می‌فرسته برا بازار، سیاست‌مدارها و بقیه صنعت که باید جدی بگیریمش.

مایکروسافت خودش قبلاً کلی قرارداد بلندمدت هم برای تامین برق بسته. مثلاً یه قرارداد بیست ساله داره با شرکت Constellation Energy که قراره یه مرکز انرژی پاک به اسم Crane Clean Energy Center (که قبلاً بهش می‌گفتن Three Mile Island Unit 1) رو دوباره راه‌اندازی کنه. این Three Mile Island همون نیروگاهی بود که تو آمریکا کلی معروف شد—یعنی اثرگذار بوده واقعاً!

حتی یکی از اولین شرکت‌هایی که با Helion (یه کمپانی که تو زمینه همجوشی هسته‌ای کار می‌کنه) قرارداد بست هم همین مایکروسافت بود. همجوشی هسته‌ای یا Fusion یعنی همون فرآیندی که توی خورشید اتفاق می‌افته و کلی انرژی تولید می‌کنه—ولی راه انداختنش روی زمین هنوز در حد پروژه و آزمایشه و البته اگه جواب بده، می‌تونه دنیای انرژی رو زیر و رو کنه.

حالا که مایکروسافت عضو WNA شده، انتظار دارن این شرکت روی تکنولوژی‌های پیشرفته هسته‌ای، فرآیندهای گرفتن مجوز که بهش میگن Regulatory Efficiency (یعنی کارها سریع‌تر قانونی و اجرایی بشن)، و زنجیره تامین (همون Supply Chain) تمرکز کنه تا نظم و پایداری بیشتر شه.

جا داره اینم بگیم که کلی حامی این قضیه اعتقاد دارن اگه روند گرفتن مجوزها راحت‌تر بشه و زنجیره تامین قوی‌تر بشه، هسته‌ای می‌تونه واقعاً وارد بازی اصلی تامین برق بشه. البته سختی‌هایی مثل هزینه زیاد، تاخیر تو ساخت نیروگاه‌ها و حتی موافقت سیاستمدارها هنوز موانع جدی هستن.

توی داخل مایکروسافت، تیم تکنولوژی انرژی شرکت که “دکتر ملیسا لات” مسئولشه روی این برنامه‌ها رهبری می‌کنه. عضویت مایکروسافت نه تنها واسه انجمن اعتبار میاره و دیده میشه، بلکه واسه خود مایکروسافت یعنی دستش برای انتخاب منابع مختلف برق تو این مارکت نامطمئن باز میشه.

در نهایت، این که همکاری مایکروسافت و صنعت هسته‌ای واقعاً دنیا رو تغییر میده یا نه، بستگی داره به اینکه این تکنولوژی‌ها واقعاً به وعده‌هاشون عمل کنن یا نه. از نظر مدیر انجمن این اتفاق یعنی تکنولوژی و انرژی خیلی بیشتر با هم گره می‌خورن و همکاریشون می‌تونه سرعت بهره‌برداری از انرژی هسته‌ای رو ببره بالا.

خلاصه اینکه مایکروسافت با این کارش نشون داد انرژی هسته‌ای دیگه فقط مخصوص نیروگاه‌های کلان‌ نیست و حتی غول‌های آی‌تی هم رو آوردن بهش. حالا باید دید این ترکیب تکنولوژی و نیروگاه هسته‌ای آخرش دنیا رو چجوری تغییر میده!

منبع: +