بذارین یه داستان جالب و عجیب رو براتون تعریف کنم! تصور کنین یه روز داری تو حیاط خونت تو نیواورلئان علفهای هرز رو میکَنی و ناگهان به یه سنگقبر عجیب برمیخوری که معلومه سن و سالش کلیه… این دقیقاً همون اتفاقی بود که برای یه زوج به اسم دنیلا سانتورو (که خودش انسانشناس دانشگاه تولین هم هست) و همسرش آرون لورنز افتاده!
اونا تو حیاط خونه قدیمیشون، که به سبک “shotgun house” ساخته شده (این خونهها تو نیواورلئان معروفن، معمولاً باریک و بلند هستن و یه راهروی مستقیم دارن)، یک سنگ مرمر بزرگ با نوشتههایی به زبون لاتین پیدا کردن که اندازهاش تقریباً ۳۰ سانتیمتر عرض و یهکم بیشتر طول داشت. اولش فکر میکردن شاید یه سنگقبر معمولی متعلق به قرن نوزدهمه که مثلاً یه زمانی زبونبستهای از گورستونهای محلی دزدیده و تو این حیاط انداخته. ولی به محض اینکه عکس نوشته روی سنگ رو برای یک باستانشناس دانشگاه نیواورلئان به اسم رایان گری فرستادن، همهچی عوض شد!
همون اول مشخص شد اینجا قضیه فرق داره: محتویات متن لاتین چی بود؟ توش اینجوری نوشته شده که این سنگ رو برای «سکستوس کونگنیوس وروس» ساختن؛ یک سرباز که عضو ناوگان پرایتوری میسنسیس بوده (یه جور نیروی ویژه دریایی تو ارتش روم باستان). طرف اهل منطقه بزی در تراکیه (که الان جزو شمال یونانه) بوده، ۴۲ سال عمر کرده و ۲۲ سالش رو تو ارتش خدمت میکرده و رو یه کشتی جنگی به اسم آسکلیپیوس میجنگیده! حتی اسم وارثاش هم روی سنگ حک شده بود.
حالا سوال مهم این بود: مگه میشه سنگقبر یه سرباز رومی که تقریباً ۱۹۰۰ سال پیش تو ایتالیا تو شهر باستانی Civitavecchia (یه بندر باستانی نزدیک رم) دفن شده، سر از یه حیاط خونگی تو آمریکا دربیاره؟ جُالب اینجاست که باستانشناسها قبلاً همین سنگقبر رو ثبت کرده بودن، چون اون موقع تو موزهای تو ایتالیا نگهداری میشده. ولی تو جنگ جهانی دوم وقتی موزه رو بمبارون میکنن، سنگقبر ناپدید میشه!
رایان گری تو گزارشش چند تا سناریو مطرح میکنه: شاید یه سرباز آمریکایی که موقع آزادسازی رم از اونجا رد میشده، سنگقبر رو به عنوان یادگاری برداشته. یا شاید بعد از جنگ یه دلال عتیقه سنگ رو فروخته به یه توریست. خلاصه معلوم نیست دقیقاً چه بلایی سرش اومده، ولی تهش میاد ته دنیا، تو حیاط یه خونه تو نیواورلئان پیداش میکنن!
الان سانتورو و لورنز دارن با مقامات آمریکا و ایتالیا همکاری میکنن که سنگ رو به همون شهر باستانی تو ایتالیا یعنی Civitavecchia برگردونن، تا دوباره به تاریخ خودش برگرده و اینبار توی یه نمایشگاه درست و حسابی نمایش داده بشه.
رایان گری میگه: «به نظر من این داستان نشون میده کنجکاوی یه صاحبخونه میتونه باعث بشه یه چیز عجیب و باارزش تاریخی دوباره ظاهر بشه. شاید هیچوقت نفهمیم دقیقاً چطوری سنگ قبر سکستوس کونگنیوس وروس از ایتالیا رسیده نیواورلئان، ولی حداقل خیالمون راحته که حالا امنه و قرار برگرده سر جاش.»
خب، حالا دفعه بعدی که داشتی تو باغچهات خاکبازی میکردی، شاید چشمهات رو بیشتر باز نگه داری! کی میدونه چه رازهایی زیر پات پنهونه 😉
منبع: +
