خب بیا یه خبر فوقالعاده جذاب برات دارم! اینتل بالاخره از پیشرفتهترین پردازندههاش رونمایی کرد؛ یعنی سری Core Ultra 3 و Xeon 6+! این داستان فقط یه آپدیت ساده نیست، بلکه یه جهش بزرگ تو دنیای تکنولوژی چیپها حساب میشه.
حتما اسم Panther Lake رو میشنوی، بدون که این اسم رمز نسل سوم Core Ultra هست که قراره لپتاپها، کامپیوترهای خونگی، گیمینگ و حتی سیستمهای هوشمند لب مرز (Edge Solutions یعنی تجهیزات هوشمندی که نزدیک کاربر نصب میشن و داخل دیتا سنتر نیستن) رو قدرت بده. روند تولید انبوهش از امسال شروع میشه و قبل از ۲۰۲۵ میاد بازار!
حالا چرا این مدلها اینقدر مهم شدن؟ اولین نکته تکنولوژی ساخت جدید اینتل به اسم “۱۸A” هست. ۱۸A یعنی یه نسل خیلی پیشرفته در تولید ترانزیستورها که سایزش تقریبا ۲ نانومتریه (یعنی واقعاً ریز! هرچی کوچیکتر، قدرت و مصرف انرژی بهتر میشه).
اینتل با ۱۸A تونسته چیپهایی بسازه که نسبت به نسل قبلی (Intel 3) تا ۱۵ درصد بازده انرژی بالاتر و ۳۰ درصد هم تراکم بیشتری دارن. تراکم بیشتر یعنی ترانزیستورهای بیشتر تو همون مساحت، پس عملکرد بالاتر تو یه دستگاه کوچیکتر!
توی Core Ultra 3 (همون Panther Lake)، میتونیم تا ۱۶ هسته با عملکرد بالا (P-cores) و هستههای بهینه (E-cores) داشته باشیم که سرعت CPU رو تا ۵۰ درصد از مدل قبلی بیشتر میکنه. تازه، کارت گرافیک Intel® Arc با ۱۲ هسته Xe هم داره که گرافیک رو تا ۵۰ درصد سریعتر از نسل قبل میکنه. این مدلها برای شتابدهی هوش مصنوعی هم طراحی شدن و تا ۱۸۰ TOPS قدرت دارن (TOPS یعنی چند تریلیون عملیات هوش مصنوعی در ثانیه میتونه انجام بده).
Panther Lake فقط برای PC ساخته نشده! اینتل این بار سراغ کاربردهای دیگه هم رفته: مخصوصاً AI و رباتیک! با یه نرمافزار جدید به اسم Intel Robotics AI و یک برد مرجع (یعنی ماژول آماده برای ساخت ربات)، مشتریا خیلی راحت میتونن رباتهایی با قابلیت هوش مصنوعی و کنترل تصویری پیشرفته بسازن.
ببین، اینتل فقط به PC بسنده نکرده؛ تو سرور هم غوغا کرده! Xeon 6+ با اسم رمز Clearwater Forest میاد و اولین پردازنده سروریه که با فرآیند ساخت ۱۸A تولید میشه. این یکی تا ۲۸۸ هسته E-core داره! واسه دیتا سنترها، فضای ابری (Cloud) و شرکتهای مخابراتی که همیشه دنبال سرعت و مقیاس بزرگترن فوقالعادهست. ضمناً عملکردش تو دستورالعملهای پردازشی (IPC یعنی دستورالعمل در هر چرخه) ۱۷ درصد از نسل قبلی بیشتره.
تکنولوژیهایی که اینتل این بار اضافه کرده خیلی جالبه. RibbonFET یه معماری جدید ترانزیستوره که باعث میشه بتونن قطعات رو باز هم کوچیکتر کنن اما با کارایی بالا. PowerVia هم یه روش جدیده که برق رو از پشت تراشه وارد میکنه، باعث میشه انرژی بهتر و با تلفات کمتر به همه بخشها برسه. تازه تکنولوژی Foveros 3D هم هست که مثل پازل قطعات مختلف چیپ رو روی هم سوار میکنه (به این میگن چیپلت)؛ نتیجهش یه سیستم روی چیپ (System on Chip) خیلی پیشرفته با امکان کار برای هم مصرفکننده عادی و هم سرورهای حرفهایه.
حالا همه این چیپها کجا ساخته میشن؟ تو مرکز فوق مدرن اینتل به اسم “Fab 52” در شهر چاندلر آریزونا، که بخشی از سرمایهگذاری ۱۰۰ میلیارد دلاری اینتل برای گسترش تولید توی خود آمریکا هست. این قضیه باعث میشه زنجیره تأمین نیمههادیها (Semiconductor supply chain یعنی روند تولید و تأمین قطعات الکترونیکی پایه در داخل آمریکا) قویتر و کشور مستقلتر بشه.
اینتل الان با Fab 52 و سابقه ۵۶ سالهاش تو مناطق اورگان، آریزونا و نیومکزیکو، دوباره آمریکا رو به مرکز فناوری ساخت چیپهای پیشرفته تبدیل کرده و نهفقط نیاز خودشو برطرف میکنه، بلکه چیپهاشو به شرکتهای دیگه هم میفروشه (به این مدل کسبوکار میگن Foundry یا فروش تراشه برای مشتریهای دیگه).
در کل، این حرکت نشون میده چند سال آینده عصر جدیدی تو دنیای هوش مصنوعی، کلود، رباتیک و کامپیوترهای معمولی خواهیم داشت — اونم با چیپهایی که تو آمریکا طراحی و ساخته شدن، اما قراره کل دنیا رو تحت تأثیر قرار بدن!
منبع: +