خب بچهها، بیاید یه کم درباره ویزیتهای آنلاین و مراقبتهای مجازی گپ بزنیم! واقعاً تو دوران کرونا، خیلی از ماها برای دیدن دکتر هامون سراغ ویزیت آنلاین رفتیم و دیگه کمتر تو مطبها سر و کله میزدیم. اما حالا که اوضاع عادیتر شده، کلی سؤال جالب پیش میاد: این ویزیتهای آنلاین واقعاً میتونن موندگار باشن؟ اصلاً چی باعث میشه این مدل مراقبت ادامهدار و پایدار بمونه یا برعکس، خیلی زود جمع بشه و فراموش شه؟
چند تا محقق باحال (اسمشون Tujuanna Austin، Farah Tahsin و چند نفر دیگه بود) اومدن یه بررسی همهجانبه انجام دادن – بهش میگن Scoping Review یعنی کلی مقاله و اطلاعات رو جمع و طبقهبندی کردن که خلاصه ببینن تو دنیا درباره پایداری (یا همون Sustainability) مراقبتهای مجازی چی گفته شده.
چرا اصلاً باید درباره پایداری فکر کنیم؟ خب، چون اگه سیستم درمانی بلد باشه این مراقبتهای آنلاین رو درست و حسابی نگه داره و اجرا کنه، دیگه تو بحرانهای بعدی (مثلاً یه اپیدمی دیگه!) از قبل آمادهتریم و کمتر قافلگیر میشیم.
تعریفی که این محققین دادن اینه که پایداری مراقبت مجازی یعنی این سرویسها بتونن همونجوری که طراحی شدن به کارشون ادامه بدن و اون نتایجی که ازش انتظار میره رو ارائه کنن (به این تعهد و دقت در اجرا میگن Fidelity، یعنی سرویس پایبند باشه به هدف اولیه). اما زندگی همیشه قابل پیشبینی نیست! یه بحث مهم دیگه که مطرح کردن اسمش هست Adaptability یعنی انعطافپذیری؛ مراقبت آنلاین باید بتونه خودش رو با شرایط جدید و تغییرات وفق بده و آپدیت شه. مثلاً اگه تکنولوژی جدید بیاد یا نیاز بیمارا عوض شه، این سرویس هم بتونه تغییر کنه.
جالبه بدونین توی مقالاتی که بررسی شده، هیچ تعریف دقیق و اختصاصی برای پایداری مراقبت مجازی پیدا نکردن! اما تو همهشون یه نکته مشترک بود: موندگاری این نوع مراقبت یعنی اینکه هم خود سرویس ادامه پیدا کنه، هم فایدههاش برای یه مدت مشخص همچنان بمونه و به درد بخوره.
حالا یک سؤال بزرگ: چه عواملی باعث میشه این مراقبتهای مجازی موندگار بشن یا نه؟ جواب ساده نیست و همهاش بستگی داره به کلی پارامتر مختلف؛ اینجوری نیست که یه راهحل جادویی باشه که تو همه جا جواب بده. مثلاً شاید تو یه سیستم درمانی، پایداری بیشتر وابسته به آموزش کاربرا و دکترها باشه و تو یه جای دیگه امکانات فنی یا حمایت مدیریتی تاثیرگذارتر باشه. خلاصه که یه نسخه آماده برای همه وجود نداره!
یه نکته خیلی مهم تو همه این تحقیقات این بود که باید به روابط و تعاملهای پیچیده بین عوامل مختلف دقت کنیم. در واقع بیشتر از هر چیزی، همین دو تا عامل Fidelity (همون وفاداری به مدل اولیه) و Adaptability (انعطافپذیری و سازگاری با تغییرات) کلید درک این هستن که چرا یه سرویس آنلاین تو مراقبت سلامت باقی میمونه و موفق میشه یا نه.
در آخر، اگه کسی داره برای آینده سیستم درمانی برنامه میریزه یا دوست داره مراقبت مجازی بهتر و کاراتر باشه، حتماً باید حواسش به این باشه که هم باید وفاداری به اهداف اولیه رو حفظ کنه، هم راهی پیدا کنه برای انعطاف داشتن نسبت به تغییرات. خلاصه، اگه قراره ویزیت آنلاین بمونه، باید هم قابل اعتماد باشه هم باهوش و سریع خودش رو با شرایط جدید وفق بده!
منبع: +
