اگه فکر میکنید فقط نوجوانا یا بچهها ممکنه توی دام اعتیاد به اینترنت بیفتن، باید بگم که دانشجوها هم حسابی درگیر این قضیهان. تازه، جالبیش اینجاست که روش تربیت والدینشون هم کلی تو این موضوع تاثیر داره! براتون توضیح میدم دقیقاً چه خبره…
توی یه تحقیق که سال ۲۰۲۲ تو شرق چین انجام دادن، اومدن از کلی دانشجو پرسیدن که والدینشون چجوری باهاشون رفتار میکنن و خودشون چقدر به اینترنت وابستهان. وقتی میگیم «سبک تربیتی والدین»، یعنی اون روش و مدل کلیای که والدین برای بزرگ کردن بچههاشون دارن. مثلاً بعضیا خیلی حمایتگر و مثبتن، بعضیا هم ممکنه سرزنشگر یا کنترلگر باشن.
حالا بیا ببینیم نتیجهها چی بوده: سبک تربیتی مثبت (یعنی مثلاً والدینی که حمایت میکنن، تشویق میکنن و رفتارشون دوستانهست) مثل یه سپر دفاعی جلوی اعتیاد اینترنتی قرار میگیره. ولی برعکس، اگه والدین همیشه ایراد بگیرن یا رفتار منفی داشته باشن، احتمال داره بچههاشون بیشتر سمت اینترنت و اعتیاد بهش کشیده بشن.
یه نکته جالب این بود که دو تا چیز بین این قضیه کلی نقش دارن: عزت نفس (یعنی حسی که به خودت داری و چقدر خودتو قبول داری) و خودکنترلی (همون قدرت اینکه بتونی جلوی وسوسهها وایسی و کار درستو انجام بدی). اگر پدر و مادر سبک مثبت داشته باشن، این عزت نفس و خودکنترلی تو بچههاشون قویتر میشه و همین خودش باعث میشه کمتر گرفتار اعتیاد اینترنتی بشن.
در مورد والدینی که سبک منفی دارن، عزت نفس و خودکنترلی بچهها معمولاً ضعیفتر میشه و این وسط یه بخشی از مسیر اعتیاد به اینترنت از همین راه میگذره. البته این دو تا، فقط بخشی از این تاثیر رو توضیح میدن، یعنی عوامل دیگهای هم دخیلن.
خلاصه نتیجه اینکه، برای اینکه دانشجوها کمتر تو دردسر اعتیاد به اینترنت بیفتن، باید چند تا کار رو با هم انجام داد:
۱. پدر و مادرها سعی کنن رفتار مثبت و حمایتگر داشته باشن و سبک منفی رو کمتر کنن.
۲. کمک کنن که فرزندها عزت نفسشون قوی بشه (بهشون اعتمادبهنفس بدن، بهشون نشون بدن ارزشمند و مهمن).
۳. خودکنترلی رو توی بچهها تقویت کنن (مثلاً یادشون بدن چطور خودشون رو کنترل کنن، برنامهریزی داشته باشن و اهدافشون رو دنبال کنن).
اینجوری احتمالاً میشه جلوی خیلی از مشکلات مربوط به اعتیاد به اینترنت رو گرفت. پس اگه خودتون دانشجو هستین یا پدر و مادرید، حتماً به این چیزا فکر کنین و سعی کنین فضای مثبتی تو خونه ایجاد کنین 😁
منبع: +