چطور لحن صدا و تفاوت‌های شخصیتی می‌تونن خلاقیت دونفره رو زیر و رو کنن!

خب بذارین یه موضوع جالب رو با هم باز کنیم، مخصوصاً اگه شما هم دوست دارین بفهمین وقتی با یه نفر دیگه همکاری می‌کنین، دقیقاً چه چیزایی باعث میشه با هم خلاق‌تر باشین یا نه! این مقاله قشنگ اومده رفته سراغ یه سؤال بامزه: اگه دو نفر که همدیگه رو می‌شناسن، با هم یه کار خلاقانه بکنن، آیا لحن صداشون و شخصیت‌های متفاوت‌شون روی خلاقیتشون تاثیر می‌ذاره؟

اول یه توضیح کوچیک: خلاقیت (یا Creativity) یعنی این‌که راه‌حل‌ها و ایده‌های جدید و خاص پیدا کنی، چیزی که همه جا ازش حرف می‌زنن و واقعاً توی پیشرفت علم و کارای گروهی مهمه. تو تحقیقات زیادی مشخص شده یه عالمه چیز، چه فردی چه گروهی، می‌تونه روی خلاقیت تاثیر بذاره. ولی چیزی که کمتر بهش توجه شده اینه که این عوامل، وقتی با هم ترکیب می‌شن، چی میشه؟

پس محقق‌ها میان میگن بیاین بررسی کنیم اگه دو نفر با هم تو یه تماس تصویری (مثلا با ویدیو کال مثل زوم!) یه کار خلاقانه انجام بدن، و لحن صدای هر کدومشون هم یه جوری دست‌کاری بشه (منظور همون Affective Voice Tone هست – یعنی مثلا صداشون شاد یا ناراحت یا هیجان‌زده به نظر بیاد)، و به علاوه هر دو یه تست شخصیت بدن تا بفهمیم شخصیتاشون چقدر فرق داره (یعنی Personality Diversity – یعنی مثلاً یکی درونگرا باشه یکی برونگرا)، اون وقت چی پیش میاد؟

نتیجه خیلی جالبه! درسته که خود لحن صدا به تنهایی باعث نمیشه اون دو نفر خلاق‌تر بشن یا نه، ولی وقتی این لحن با تفاوت شخصیتی ترکیب میشه، ماجرا کلاً عوض میشه. یعنی چی؟ یعنی اگر دو نفر شخصیت‌های خیلی متفاوتی داشته باشن، می‌تونن توی همکاری واقعاً خلاق باشن… ولی اگه لحن صداشون خیلی احساسی و مثلاً شدیداً مثبت یا منفی بشه، اون تاثیر مثبت تفاوت شخصیت‌ها کم میشه! شبیه اینه که احساسات بیش از حد تو صدا، می‌تونه جلوی فایده‌ی این تنوع شخصیتی رو بگیره.

در واقع این اولین بار بود که یه تحقیق نشون داد نحوه صحبت کردنِ احساسی (لحن صدا) و فرق داشتن شخصیت، با همدیگه چه جور روی خلاقیت دونفره (Dyadic Creativity یعنی خلاقیت دوتایی، موقعی که دو نفر با هم کار می‌کنن) اثر می‌ذارن، مخصوصاً وقتی این دو نفر دوستان یا آشنای هم باشن.

خلاصه؛ نتیجه اینه که اگر دوست دارین تو کار تیمی یا حتی با یه هوش مصنوعی (!) پروژه خلاقانه درست حسابی دربیارین، هم باید حواستون به شخصیت‌های مختلف باشه، هم به لحن صدا و تاثیر احساسات موقع همکاری. این یافته‌ها می‌تونن به طراحا و مدیرها کمک کنن تا محیط یا اپلیکیشن‌هایی بسازن که کمک کنه آدم‌ها بهتر با هم ایده‌پردازی کنن، فارغ از اینکه فقط یه تیم انسانی باشن یا ترکیبی از آدم‌ها و ربات‌ها، یعنی همون Human-AI collaborations (یعنی همکاری بین انسان و عامل هوشمند مصنوعی).

خلاصه کلام: فقط تفاوت شخصیت یا فقط لحن صدا مهم نیست؛ اینکه این دوتا با هم چطور ترکیب میشن، کلید خلاقیت دونفره‌س! خیلی جالب نیست؟

منبع: +