چطور GPT اومده سَرِ آموزش رو با بازار کار جور می‌کنه؟!

خب، بذار راحت و خودمونی بگم چی شده: این روزا بازار کار همه‌ش داره عوض میشه و کلی شغل و استاندارد جدید هر روز دارن سبز میشن. واسه همین خیلی مهمه که اون چیزی که تو دانشگاه‌ها درس میدن، واقعاً به درد بازار کار بخوره. اینجاست که یه روش خفن با هوش مصنوعی (AI) اومده وسط که می‌تونه این فاصله بین درس و کار رو پر کنه.

اینجا حرف از یه چارچوب کشیده شده که پایه‌ش با مدل GPT ـه. اگه اسمش رو شنیدی، همون مدلیه که می‌تونه مثل آدم بنویسه و خلاصه متن‌ها یا هرجور خروجی متنی بده (مثلاً همین متنی که الان دارم می‌نویسم!).

چی کار می‌کنن با GPT؟ میان توش کلی متن مثل استانداردهای شغلی (یعنی همون راهنما و تعاریفی که بازار کار واسه یک شغل مشخص می‌کنه) یا توضیحات شغلی رو میریزن و از این متن‌های پراکنده، یه نقشه مهارتی خیلی مرتب درمیارن. یعنی هر مهارتی که لازمه بدونی رو می‌چینن و مشخص میشه کجا باید آموزش داده بشه.

این نقشه‌ها رو بعد می‌ذارن تو سامانه‌های مدیریت یادگیری (Learning Management System یا همون LMS، مثلاً Canvas یا Moodle که پلتفرم‌های آموزش دیجیتال هستن). اینطوری استادها می‌تونن درس‌ها رو جوری بچینن که دانشجوها هرچی بازار کار می‌خواد رو دقیق یاد بگیرن. بهش میگن «برنامه درسی سازگار پذیر»، یعنی درسها با توجه به نیاز روز تغییر می‌کنن.

یکم عدد و رقم هم بگم: این روش رو گرفتن، داده‌های واقعی از استانداردهای شغلی تو صنعت‌های مختلف رو تست کردن. نتیجه‌ش این شد که نسبت به روشای قدیمی، ۳۰٪ دقت معنایی بیشتر داشتن (یعنی هوش مصنوعی خیلی بهتر فهمیده بود منظور چیه و اطلاعات بهتری داده بود).

بخش باحال دیگه اینه که اومدن با چند مدل یادگیری ماشینی (Machine Learning) مثل Multinomial Naive Bayes، Gaussian Naive Bayes و Random Forest (همشون مدل‌هایی هستن واسه دسته‌بندی و تحلیل داده‌ها توی هوش مصنوعی) کاری کردن که خروجی این آموزشا رو تو سطوح مختلف دانشگاهی – مثل کارشناسی، ارشد، دکترا – دسته‌بندی کنن. نتیجه؟ دقت ۰.۹۸ که خودش نشون می‌ده روش حسابی جواب داده و حتی قابل استفاده تو سیستم‌های آموزشی مختلفه.

حالا، همه چیز گل و بلبل نیست. هنوز هم چالش‌هایی وجود داره. مثلاً تو بعضی جاها تکنولوژی همسطح نیست (یعنی امکانات کافی ندارن)، یا سیستم‌های آموزش سنتی به راحتی نمی‌تونن با این جریان تطبیق پیدا کنن (مثلاً اساتید هنوز عادت نکردن درس‌ها رو با این مدل جدید بچینن).

ولی خلاصه‌ش اینه: این چارچوب جدید با کمک هوش مصنوعی خیلی داره کمک می‌کنه که دانشگاه و بازار کار حرف همدیگه رو بفهمن و آخرش دانشجوهایی تربیت بشن که واقعاً به درد استخدام و کار خوردن. یعنی دیگه بعد از فارغ‌التحصیلی نمی‌مونی که حالا باید چی بلد باشم یا چقدر فاصله با نیازای شغلی دارم!

در کل، هر روز این سیستم‌ها هوشمندتر و قابل استفاده‌تر میشن و حالا حالاها باید منتظر کلی تغییر تو فضای آموزش و کار باشیم!

منبع: +