تبلیغات ویدیویی با هوش مصنوعی دارن پخش میشن، ولی اون قیافه‌های عجیب و غریب رو کی باور می‌کنه؟

تا حالا شده تبلیغ ویدیویی رو ببینی که حس کنی یه چیزی عجیبه؟ مثلاً آدم‌ها بیش از حد خوشگل و خونه‌ها خیلی فانتزی نشون داده میشن یا لبخند طرف یه جوریه که حالت رو بد می‌کنه؟ خب، اینا خیلی وقتا تبلیغات ساختِ هوش مصنوعی ـه! هوش مصنوعی یا همون AI یعنی یه مدل کامپیوتری که خودش می‌تونه محتوا بسازه؛ مثل تولید ویدیو، عکس یا حتی متن.

این روزا تبلیغات ویدیویی AI داره زیاد میشه؛ چون ساختنش هم آسونه، هم ارزون. برندها دیگه لازم نیست دنبال بازیگر بگردن یا نگران خراب شدن هوا باشن. هرچی بخوان رو تو یه استودیو مجازی و با چند کلیک تولید می‌کنن. حتی می‌تونن شخصیت‌های ویدیوشون رو برای کشورهای مختلف تغییر بدن و دوبله کنن! یعنی همون ویدیو رو با ظاهر و زبان جدید تحویل می‌دن.

ولی یه مشکلی هست: این ویدیوها اکثراً یه حس سرد و مصنوعی دارن که آدم رو می‌ترسونه! ملت بهش می‌گن “دره‌ی عجیب‌غریبی” یا Uncanny Valley؛ یعنی جایی که یه چیز تقریبا شبیه انسانه ولی نه کامل، و دیگه حس خوبی بهت نمی‌ده. مخصوصاً وقتی می‌فهمی که این آدم‌ها اصلاً وجود ندارن و فقط یه هوش مصنوعی پشتشه، دیگه اعتماد کردن سخت میشه.

اعتماد تو تبلیغات حرف اولو می‌زنه! برنده‌ها با امید این تبلیغا رو می‌سازن که باهات ارتباط بگیرن، ولی وقتی ببینی کسی که محصول رو معرفی می‌کنه اصلاً زنده نیست و همه چیز الکیه، دیگه اعتمادت رو از دست می‌دی. حتی اگه تو گوشه تصویر هم بنویسن “ساخته هوش مصنوعیه” (که بعضی پلتفرم‌ها این کار رو می‌کنن)، بازم شاید حس کنی برند می‌خواد سرت رو کلاه بذاره. این روزا کلی پست تو شبکه‌های اجتماعی و ردیت می‌بینی که مردم از این تبلیغات گلایه می‌کنن و می‌گن دوستشون ندارن.

حالا طرفدارهای تبلیغات AI هم هنوز دارن از مزایاش تعریف می‌کنن؛ می‌گن این آواتارها (یعنی شخصیت‌های دیجیتالی)، همیشه آماده و بی‌نقص هستن، خطا نمی‌کنن، پیر نمی‌شن و هیچ وقت تو شبکه‌های اجتماعی کاری نمی‌کنن که برند خراب شه! همه چیز رو پیش‌بینی‌شده و امن نگه می‌دارن.

ولی خب، همین بی‌نقص بودن گاهی ضد حاله! ما آدما معمولاً با چیزای کامل پیوند نمی‌زنیم. با همون نقص‌ها و اشتباهات انسانی ارتباط برقرار می‌کنیم. پس وقتی تبلیغ پر شده از آدمای همشکل و بی‌احساس که لبخندشون مصنوعیه، بیشتر دلمون می‌خواد ویدیو رو رد کنیم تا اینکه شیفته‌ش بشیم.

اگر شرکت‌ها همینجوری دنبال کارآمدی بدون انسانیت باشن، ممکنه آخرش نه فقط اعتماد مردم رو از دست بدن بلکه کلاً کسی حتی محلشون هم نذاره! چون اگه عنصر انسانی رو حذف کنی، فقط یه صدای خالی با یه چهره پوشالی تحویل ملت دادی.

البته این جوری نیست که هوش مصنوعی هیچ وقت به درد تبلیغات نخوره. اگه عاقلانه استفاده بشه، می‌تونه معرکه باشه؛ مثلاً واسه شخصی‌سازی محتوا، تست ایده‌ها یا کمک به تدوین متن تبلیغ. ولی باید مکمل داستان‌گویی انسانی باشه، نه اینکه کلاً جای انسان رو بگیره.

دره عجیب‌غریب (Uncanny Valley) فقط یه عیب طراحی نیست، یه حس غریزیه: انگار مغزمون میگه این تبلیغ یه جاییش درست نیست! آدمها دنبال تبلیغ بی نقص نیستن، دنبال چیزی هستن که واقعاً به زندگیشون بخوره. هیچ چیزی به اندازه یه لبخند مصنوعی با دندون‌های زیاد که تو چشمات نمیاد، شک برانگیز نیست!

خلاصه: تبلیغات ویدیویی با هوش مصنوعی دارن به سرعت جا میفتن، ولی اعتماد و صمیمیت و اون حس واقعی بودن هنوز مال آدم‌هاست، نه ربات‌ها. حواستون باشه چی می‌سازید و چطور می‌خواید تو ذهن مردم بمونید!

منبع: +