یه خبر جالب برات دارم! شاید این جمله رو زیاد شنیده باشی که “دانشجویی یا جوونی، بهترین دوران عمرته”، اما یه نفر هست که میگه این حرف، خیلی هم درست نیست. خانم لورا کارستنسن، استاد روانشناسی و مدیر موسس مرکزی به اسم Stanford Center on Longevity (که یعنی مرکزی توی دانشگاه استنفورد برای تحقیق روی طول عمر و کیفیت زندگی تو سنهای بالاتر)، هر سال یه سخنرانی داره که همینو به دانشجوها میگه.
خودش میگه: “من وقتی کلاس پر از دانشجو رو نگاه میکنم و این حرف رو بهشون میگم، صورتهاشون رو میبینم که واقعاً راحت میشن! انگار یهو از رو دوششون یه بار بزرگ برداشته میشه.” واقعاً هم عجیبه، چون اکثر جاها به جوونها میگن این سالها بهترین دورهی زندگیشونه، ولی در واقعیت… آمارها یه چیز دیگه میگن.
کارستنسن توضیح میده که اوایل جوانی و مخصوصاً سالهای دانشجویی، اتفاقاً پر از تنهایی، استرس، اضطراب و حتی افسردگیه. یعنی نه تنها این دوران همیشه شاد و بیدغدغه نیست، بلکه آمار نشون میده همین سالها بالاترین میزان افسردگی و اضطراب رو دارن! تازه همه هم دارن بهت میگن که این دوران قراره بهترین باشه و همین قضیه باعث میشه آدم استرس بیشتری بگیره که “اگه الان خوشحال نیستم پس دیگه کی قراره باشم؟”.
ولی خبر خوب اینه که برعکس چیزی که فکر میکردیم، قسمتهای بهتر زندگی هنوز جلوی راهته. آدمها معمولاً وقتی سنشون میره بالا، احساس رضایت و خوشحالی بیشتری دارن. مثلاً بعد از سی سالگی یا حتی پنجاه سالگی، خیلیا میگن که بیشتر خودشون رو قبول دارن، با آدما راحتتر ارتباط میگیرن، و کلاً آرامش فکری بیشتری دارن.
این جریان یه جور امیدواریه. اگه موقع جوونی و دانشجویی بعضی وقتا فشار، ناراحتی یا حتی حس سردرگمی داشتی، بدون که اینا اصلاً نشونهی این نیست که داری دوران طلاییت رو از دست میدی! خیلی از چیزای قشنگ زندگی هنوز در راهن. اتفاقاً، هم علم، هم تجربههای خیلیها نشون داده که شاید بهترین سالهای عمر آدم، همون سالهایی باشه که هیچکس فکرش رو نمیکنه!
پس اگه این روزها، چه دانشجویی چه تازه وارد دنیای بزرگسالا شدی و فکر میکنی الان باید “اوج خوشبختی” باشه اما نیست، خیلی هم ناراحت نشو. کلی وقت داری تا به اون رضایت و شادی واقعی برسی! و هیچ عجلهای هم برای خوشبخت بودن نباید باشه؛ اصلاً شاید قسمتای قشنگتر زندگی هنوز منتظر تو هستن.
منبع: +