خب بذار بگم که تو این مقاله اومدن حسابی بررسی کردن که تمرینات هنرهای رزمی Hongquan (همون هونگچوان که یه سبک ووشو از چین هست) چه تاثیری روی هماهنگی بین چشم و حرکت دست (که به انگلیسی بهش میگن Visual-Motor Integration یا همون VMI، یعنی اینکه مغز بتونه چیزی که میبینه رو سریع تبدیل به حرکت درست کنه) روی بچهها داره!
داستان اینجوری شروع میشه: یه عده بچه ۹ تا ۱۱ ساله رو از دو تا باشگاه ووشو تو شیآن چین انتخاب کردن. کل بچههایی که تو گروه Hongquan بودن، ۵۹ نفر بودن و جدا جدا از ۱ تا بیش از ۵ سال ووشو کار کرده بودن. برای اینکه نتیجه دقیقتر باشه، یه گروه هم بودن که اصلاً ووشو تمرین نکرده بودن (۲۱ نفر که از یه مدرسه معمولی بودن و نقش گروه کنترل رو داشتن، یعنی مقایسه با بچههای ورزشکار).
فرق اصلی گروهها بر اساس مدت زمان تمرین بوده: یه عده اصلاً تمرین نکردن، یه عده ۱ سال، یه عده ۳ سال و یه سری هم بالای ۵ سال تمرین داشتن.
حالا واسه ارزیابی، بچهها رو با چندتا تست مختلف سنجیدن:
- تست Beery-Buktenica (که همون VMI-6 باشه و قشنگ مشخص میکنه هماهنگی چشم و دست هرکسی چطوره)
- تست TVPS-4 که مهارتهای بینایی رو بررسی میکنه
- کلی تست واسه مخصوص حرکت و تعادل و تمرکز؛ مثل تست Flanker، تست Attention برای توجه، و چندتای دیگه مثل more-odd shifting یا 1-back task (اینها معمولا واسه سنجیدن حافظه کاری و توجه استفاده میشه)
نتایجش چی شد؟ چندتا نکته مهم دراومد:
- بچهایی که فقط یه سال هونگچوان تمرین کرده بودن، حافظه کاریشون (یعنی همون بهروز کردن اطلاعات توی ذهن) نسبت به اونایی که تمرین نداشتن بهتر شده بود — این خیلی جالبه چون نشون میده حتی شروع کوتاه مدت هنرهای رزمی هم میتونه رو مغز بچه تاثیر بذاره.
- بچههایی که سه سال تمرین کرده بودن، تعادل بدنشون حسابی بهتر شده بود. تعادل یعنی همون قابلیت خوب وایستادن یا حرکت بدون افتادن و این تو ووشو خیلی مهمه.
- اما اونایی که بالای ۵ سال ووشو تمرین داشتن، واقعا تو اکثر مهارتها پیشرفت داشتن.
- مهارت هماهنگی چشم و دست (VMI) خیلی بهتر شد.
- هوش بینایی (Visual Perception: توانایی اینکه چیزی رو سریع و دقیق ببینی و پردازش کنی) هم کلی تقویت شد.
- روابط فضایی (Spatial Relationships: یعنی بفهمی هر چیزی کجاست و نسبتش با بقیه چیا چقدر فاصله داره) رشد کرد.
- کل بدن تو هماهنگی و تعادل و توجه خیلی قویتر شد.
- حتی قابلیت کنترل از خود (Inhibitory Control یعنی مغز بتونه جلوی جوابهای اشتباه یا حرکات ناگهانی رو بگیره) هم ارتقا پیدا کرد.
- توجه گستردهتر (Attention Breadth: یعنی بتونی چند تا چیز رو با هم دنبال کنی) هم دیده شد.
- مقایسهها نشون داد اونایی که ۵ سال یا بیشتر تمرین داشتن، نسبت به گروه ۱ سال و حتی ۳ سال، تعادل و هماهنگی بدنی بهتری داشتن و در توجه و اختصاص منابع ذهنی هم پیشرفتهتر عمل میکردن.
- تنها نکته عجیب اینجا بود که حافظه کاری گروههای ۳ ساله و ۵+، نسبت به گروه ۱ ساله یه مقدار پایینتر بود. شاید به خاطر نوع تست گرفتن یا عوامل جانبی بوده باشه که نویسندهها دقیق نمیدونن چرا.
جمعبندی آخرش هم خیلی واضح بود: تمرین مستمر و طولانیمدت (۵ سال یا بیشتر) هنرهای رزمی هونگچوان در دوره حساس رشد بچهها، باعث میشه مهارت هماهنگی بینایی-حرکتی و تواناییهای دیداری بچهها واقعاً تقویت بشه.
در کل، پس اگه دوست دارین بچهتون تو دوره رشد، هم بدن قویتری داشته باشه و هم ذهن سرحالتر و هماهنگتر، هنرهای رزمی (مثل Hongquan) حسابی میتونن براش موثر باشن!
منبع: +
