هند می‌خواد با یه رآکتور هسته‌ای خفن، زیر دریایی‌های چین رو به چالش بکشه!

خب خب، خبر داغ هسته‌ای داریم از هند! ظاهراً مرکز تحقیقات هسته‌ای بابا (BARC) توی بمبئی داره یه پروژه فوق سری پیش می‌بره که قراره قدرت زیر دریایی‌های نیروی دریایی هند رو چند برابر کنه. منتظر یه رآکتور هسته‌ای جدید با توان ۲۰۰ مگاوات برقی هستیم (MWe یعنی همون قدرت تولید برق رآکتور که خیلی بیشتر از رآکتورهای قبلیه!).

تا الان یه سری زیر دریایی داشتن مثل INS آریهانت (Arihant) و آریگات (Arighaat) که رآکتورشون فقط ۸۳ مگاوات برق تولید می‌کرد و خب یه جورایی تو ماموریت‌های طولانی کم میاوردن و زود باید میومدن بیرون برای سوختگیری. آریدهمان (Aridhaman) هم با همون سیستم داره تست میشه. اما رآکتور جدید، طبق گفته یکی از دانشمندهای BARC که اسمش رو فاش نکردن و گفتن کل پروژه فوق محرمانه‌ست، تا “ده سال” بدون نیاز به سوخت‌گیری کار می‌کنه! یعنی یه سوخت می‌ریزن تو مخزن، ده سال نیازی به دستکاری نداره و این دیگه محشره!

این رآکتور جدید از نوع “آب سبک فشرده‌شده” یا Pressurized Light-Water Reactor هست که با اورانیوم غنی‌شده کار می‌کنه. (آب سبک یعنی آب معمولی، نه آب سنگینی که تو بعضی رآکتورها استفاده می‌کنن، و فشرده‌شده یعنی تو فشار بالا کار می‌کنه که راندمانش میره بالا.)

کل طراحی و شبیه‌سازی کامپیوتریش تموم شده و حالا دیگه قراره برن سراغ ساختش. اولین جایی هم که این رآکتور روش نصب میشه، روی زیر دریایی جدید کلاس S5 هند خواهد بود و البته روی شش‌ تا زیر دریایی حمله‌ای هسته‌ای که به پروژه ۷۷ معروفن هم قراره سوارش کنن. این S5ها از نسل جدید SSBN هستن (یعنی زیر دریایی‌هایی که می‌تونن موشک بالستیک هسته‌ای از زیر آب پرتاب کنن و بهشون Nuclear Ballistic Missile Submarine میگن، خلاصه SSBN).

حالا چرا اینقدر این پروژه براشون مهمه؟ چون چین داره هر روز تعداد زیر دریایی‌های هسته‌ایش رو زیادتر و قوی‌تر می‌کنه و پیش‌بینی‌ها می‌گه تا سال ۲۰۳۰ از نظر تعداد، حتی آمریکا رو هم پشت سر می‌ذاره! برای همین هند باید یه حرکتی بزنه و عقب نمونه.

زیر دریایی‌های کلاس S5 واقعاً غوله! وزنشون تا ۱۳ هزار تُنه و می‌تونن بین ۱۲ تا ۱۶ تا موشک بالستیک K-5 با برد ۵ هزار کیلومتر رو با خودشون حمل کنن. (۵ هزار کیلومتر یعنی از یه گوشه هند تا قلب چین راحت می‌تونن شلیک کنن! K-5 هم اسم یه موشک بالستیک هسته‌ای هستش که از زیر آبه شلیک میشه.)

این داستان باعث میشه هند تو منطقه هند و پاسیفیک، دست بالاتر رو داشته باشه. (این منطقه، یعنی یه ناحیه حساس از نظر نظامی و تجاری بین هند و اقیانوس آرام که چین هم اونجا کلی مانور میده.)

یه نکته مهم‌تر: همین زیر دریایی‌ها پای سوم «سه‌ضلعی هسته‌ای» هند رو تشکیل می‌دن که بهش Nuclear Triad میگن. یعنی چه؟ یعنی هند می‌تونه اگه کسی بهش حمله هسته‌ای کرد و پایگاه‌های زمینی یا فضایی رو از بین برد، هنوز با زیر دریایی هاش جواب بده. در واقع یه جور “توان ضربه دوم” حساب میشه (Second-Strike Capability)، یعنی هند مطمئنه هر چی بشه، می‌تونه تلافی کنه و این یه جور بازدارندگی هسته‌ای جدیه.

جالبیش اینجاست که علاوه بر رآکتور ۲۰۰ مگاواتی، گفته شده BARC داره رو رآکتورهای قوی‌تر هم کار می‌کنه مثل یه نمونه ۵۵۵ مگاواتی که کولاکه! حتی برنامه دارن یه رآکتور دمای بالا (High Temperature Gas Cooled Reactor) بسازن که با یه خط تولید گرمایی خاص بتونه هیدروژن تمیز بسازه (یعنی هیدروژنی که توش کربن تولید نمیشه، و برای سوخت‌های آینده خیلی مهمه).

تا یادم نرفته بگم که نیروی دریایی هند فعلاً قراره یه مناقصه راه بندازه برای ساخت چهار تا کشتی جنگی جدید LPD یا همون Landing Platform Dock (یعنی کشتی‌هایی که هم نقش حمل تجهیزات و نیرو دارن، هم می‌تونن پهپادهای جنگی پرتاب کنن و نقش پایگاه فرماندهی سیار رو بازی کنن).

در کل، هند با این حرکت داره نشون می‌ده جدی وارد فاز جدیدی از توان دفاعی‌اش شده و می‌خواد تو رقابت نظامی دریایی با چین، حسابی خودی نشون بده!

منبع: +