این روزها دیگه تقریباً هر جا رو نگاه کنی، هوش مصنوعی (AI) رو یه جایی میبینی؛ از تشخیص چهره تو گوشیمون گرفته تا اون برنامههایی که هرچی حرف بزنی، تبدیلش میکنن به یه زبان دیگه. ولی خب، پشت صحنهی این همه هوشبازی، یه دردسر بزرگ هست: مصرف برق خیلی بالا! واقعاً این حجم پردازش سنگین، کلی برق و انرژی میخواد و این موضوع هم برای زمین خوب نیست، هم برای جیبمون!
ولی یه تیم خفن از دانشگاه فلوریدا یه کار جالب کردن: اومدن تراشهای ساختن که کارای مربوط به AI رو بهجای برق، با نور انجام میده! یعنی بهجای اینکه فقط به برق وابسته باشه، با لیزر و تشکیلات نوری کار میکنه. این تکنولوژی شگفتانگیز باعث شده سرعت پردازش نسبت به تراشههای معمولی تا ۱۰۰ برابر بیشتر شه و مصرف برق هم کلی کمتر بشه.
حالا این چیپِ نورپایه (Light-based Chip) چهجوری کار میکنه؟ بذار یه کم توضیح بدم. توی یادگیری ماشین (Machine Learning)، یکی از عملیات اساسی، «کانولوشن» هست. کانولوشن یعنی تشخیص الگوها توی عکس، ویدیو یا متن؛ یه چیزی که هوش مصنوعی موقع شناسایی و درک تصویرها خیلی بهش نیاز داره. اما همین عملیات، خیلی سنگین و انرژیبره.
کاری که این تیم انجام داده اینه که کلی اجزای نوری (Optical Components) رو گذاشتن روی یه چیپ سیلیکونی (همون موادی که تراشههای کامپیوتری باهاش ساخته میشن). بعد با استفاده از لیزر و لنزهای خیلی کوچیک (که بهشون اصطلاحاً “Fresnel lens” میگن، لنزهایی فوقالعاده نازک و ظریفتر از موی سر آدم)، تونستن عملیات کانولوشن رو خیلی سریعتر و با مصرف برق خیلی خیلی کمتر انجام بدن.
نکته جالبش اینه که داده رو روی چیپ به نور لیزر تبدیل میکنن، نور رو از این لنزها رد میکنن تا عملیات ریاضی روی دادهها پیاده شه، بعد دوباره همه چی به سیگنال دیجیتالی برمیگرده و میره که هوش مصنوعی ازش استفاده کنه! این یعنی حسابی شاهد یه انقلاب توی دنیای چیپها و اَپای هوش مصنوعی هستیم.
دکتر ولکر سورگر، مسئول تحقیق و استاد فوتونیک (یعنی علم استفاده از نور برای انتقال و پردازش اطلاعات) دانشگاه فلوریدا، گفته: «اینکه بتونیم یک پردازش کلیدی یادگیری ماشینی رو تقریباً بدون مصرف انرژی انجام بدیم، یه جهش بزرگ برای سیستمهای آیندهای هوش مصنوعیه.» و واقعاً هم راست میگه! چون اگر هوش مصنوعی اینجوری کممصرفتر شه، میتونیم مقیاسش رو تا هر جایی که بخوایم گسترش بدیم.
حالا از نظر دقت چطور کار میکنه؟ خب، توی تستهایی که انجام دادن، این چیپ تونسته دستخط اعداد رو با حدود ۹۸ درصد دقت، مثل چیپهای معمولی دستهبندی کنه؛ یعنی هم سرعت بالاست، هم برق کم مصرف میشه، هم دقت عالی حفظ میشه.
یه نکته جالب دیگه اینکه این چیپ میتونه همزمان چند تا جریان داده رو پردازش کنه. این کار هم به کمک یه تکنیک باحال به اسم “Multiplexing” یا چندبرابرکردن طول موجها انجام میشه. یعنی بهجای اینکه فقط یه رنگ نور از لنزها رد شه، چندین لیزر با رنگهای مختلف همزمان ازش عبور میکنن و این باعث میشه عملیاتها موازی و سریعتر انجام بشه.
توی این پروژه فقط دانشگاه فلوریدا نبود، دانشگاه UCLA و دانشگاه جورج واشنگتن هم همکاری داشتن. جالبیش اینه که شرکتهای بزرگی مثل NVIDIA (که کارت گرافیک و چیپهای مرتبط با AI میسازه) همین الانم بعضی قطعات نوری رو توی محصولاتشون دارن، پس احتمالاً پیادهسازی این تکنولوژی توی بازار خیلی زود انجام میشه.
در آخر هم سورگر تاکید کرده که به زودی چیپهای نوری وارد همه جا میشن و هوش مصنوعی با پردازش نوری آینده رو تسخیر میکنه! خلاصه، اگه یه روز دیدی موبایلت یا لپتاپت حتی با مصرف برق کمتر هوشمندتر شده، احتمالاً به لطف همین چیپهای نوربازی هست که بچههای دانشگاه فلوریدا ساختن.
راستی، اگه دوست داشتی بیشتر دربارهش بدونی، مقاله اصلیشون تو مجله Advanced Photonics چاپ شده؛ توش همه جزئیات علمی رو توضیح دادن.
منبع: +