برای محافظت از کسبوکار خود در برابر تهدیدات سایبری رو به رشد، آزمایش نفوذ شبکه پیشگیرانه ضروری است. با یادگیری درباره آزمایش نفوذ داخلی و خارجی، میتوانید دفاعیات خود را تقویت کرده و از کسبوکار خود در برابر خطرات محافظت کنید.
آزمایش نفوذ شبکه که اغلب pentesting نامیده میشود، یک روش حیاتی امنیت سایبری است که حملات دنیای واقعی را شبیهسازی میکند تا آسیبپذیریهای شبکه شما را شناسایی کند. این روش به عنوان یک اقدام پیشگیرانه برای کشف نقاط ضعف امنیتی قبل از اینکه عوامل مخرب بتوانند از آنها سوءاستفاده کنند، عمل میکند. این راهنمای جامع به دو نوع اصلی آزمایش نفوذ شبکه میپردازد: داخلی و خارجی، و تفاوتها، روشها و اهمیت گنجاندن آنها در استراتژی امنیتی شما را شرح میدهد.
آزمایش نفوذ شبکه داخلی: آشکارسازی تهدیدات داخلی و نقاط ضعف سیستم
آزمایش نفوذ شبکه داخلی بر روی آسیبپذیریهایی متمرکز است که میتوانند از درون سازمان شما مورد سوءاستفاده قرار گیرند. این سناریوهایی را شامل میشود که شامل افراد داخلی مخرب، اعتبارنامههای به خطر افتاده یا نقض امنیت فیزیکی است. با تقلید از اقدامات مهاجمی که قبلاً به دسترسی داخلی دست یافته است، این نوع آزمایش به سازمانها کمک میکند تا آسیبهای احتمالی و نقض دادهها را که ممکن است رخ دهد، درک کنند.
این فرآیند معمولاً شامل موارد زیر است:
- دسترسی داخلی: آزمایشکنندگان با دسترسی فرضی یک فرد داخلی، چه به صورت فیزیکی و چه از طریق VPN شروع میکنند.
- شناسایی و اسکن: شبکه داخلی برای شناسایی دستگاهها، سرویسها و پورتهای باز اسکن میشود تا مسیرهای حمله احتمالی شناسایی شوند.
- بهرهبرداری: از آسیبپذیریهای شناسایی شده برای دستیابی به دسترسی عمیقتر، افزایش امتیازات یا دسترسی به اطلاعات حساس سوءاستفاده میشود.
- حرکت جانبی: آزمایشکنندگان تلاش میکنند تا در داخل شبکه به صورت جانبی حرکت کنند و رفتار مهاجم دنیای واقعی را تقلید کنند تا میزان آسیب احتمالی را ارزیابی کنند.
- گزارشدهی: مستندات جامعی از آسیبپذیریهای کشف شده، شدت آنها، تأثیر بالقوه و توصیههای اصلاحی ارائه میشود.
اهداف آزمایش نفوذ داخلی:
- شناسایی آسیبپذیریهای داخلی: کشف نقاط ضعف در امتیازات کاربر، تقسیمبندی شبکه و نرمافزارهای وصله نشده در داخل دیوارهای آتش.
- ارزیابی ریسک تهدید داخلی: ارزیابی آسیبهای احتمالی از سوی افراد داخلی مخرب یا کارمندان به خطر افتاده، از جمله افزایش امتیاز، گسترش بدافزار و سرقت اعتبار.
- بررسی پیکربندی سیستمها: تجزیه و تحلیل سیستمهای حیاتی مانند سرورهای فایل، مایکروسافت اکسچنج و اکتیو دایرکتوری برای نقاط ضعفی که میتواند منجر به دسترسی غیرمجاز شود.
آزمایش نفوذ داخلی در موارد زیر توصیه میشود:
- پس از استقرار زیرساخت داخلی جدید.
- پس از بهروزرسانیهای عمده یا پیکربندی مجدد سیستم.
- پس از یک حادثه یا نقض امنیتی.
- برای ارزیابی تهدیدات داخلی و خطرات حرکت جانبی.
- برای انطباق با مقرراتی مانند HIPAA یا PCI-DSS.
- به عنوان بخشی از بررسیهای معمول سلامت امنیتی (حداقل سالانه).
آزمایش نفوذ شبکه خارجی: تقویت دفاعهای پیرامونی شما
آزمایش نفوذ شبکه خارجی حملاتی را شبیهسازی میکند که از خارج از سازمان شما سرچشمه میگیرند و داراییهای قابل دسترسی عمومی مانند وبسایتها، سرورهای ایمیل و سیستمهای انتقال فایل را هدف قرار میدهند. این نوع آزمایش نشان میدهد که چگونه یک عامل مخرب ممکن است سعی کند از طریق اینترنت به شبکه شما نفوذ کند.
این فرآیند عموماً شامل موارد زیر است:
- شناسایی: جمعآوری اطلاعات در مورد هدف از منابع عمومی موجود (OSINT)، از جمله نام دامنه، آدرسهای IP و سرویسهای در معرض دید.
- اسکن: اسکن شبکه خارجی برای پورتهای باز، سرویسهای در حال اجرا و نسخههای نرمافزار برای شناسایی نقاط ورود احتمالی.
- شناسایی آسیبپذیری: شناسایی آسیبپذیریهای شناخته شده یا پیکربندیهای نادرست بر اساس نتایج اسکن.
- بهرهبرداری: تلاش برای سوءاستفاده از آسیبپذیریهای شناسایی شده برای به دست آوردن دسترسی غیرمجاز یا استخراج دادههای حساس.
- گزارشدهی: ارائه یک گزارش دقیق از یافتهها، از جمله آسیبپذیریها، روشهای بهرهبرداری، تأثیر بالقوه و توصیههای کاهش.
اهداف آزمایش نفوذ خارجی:
- ارزیابی امنیت پیرامونی: شناسایی آسیبپذیریها در سیستمهای عمومی، دیوارهای آتش و روترها.
- تقلید از حملات دنیای واقعی: شبیهسازی حملات از سوی افراد خارجی بدون دانش قبلی از شبکه، با هدف قرار دادن سرویسهای رو به اینترنت.
- محافظت در برابر حملات خودکار: دفاع در برابر اسکنها و حملات خودکار که دائماً شبکههای عمومی را برای نقاط ضعف بررسی میکنند.
آزمایش نفوذ خارجی در موارد زیر توصیه میشود:
- قبل از راهاندازی وبسایتهای جدید، APIها یا برنامههای ابری.
- پس از بهروزرسانیهای قابل توجه در سیستمهای عمومی.
- برای انطباق با استانداردهایی مانند ISO 27001 یا GDPR.
- پس از تشخیص ترافیک خارجی مشکوک.
- پس از یک نقض برای تقویت وضعیت امنیتی.
- برای ایجاد یک خط مبنا امنیتی.
تناوب آزمایش نفوذ شبکه
در حالی که نیازهای خاص متفاوت است، دستورالعملهای کلی موارد زیر را پیشنهاد میکنند:
- آزمایش نفوذ داخلی: حداقل سالانه، در حالت ایدهآل سه ماهه، با افزایش فراوانی پس از تغییرات یا حوادث امنیتی قابل توجه.
- آزمایش نفوذ خارجی: هر 6 تا 12 ماه، در حالت ایدهآل سه ماهه، به ویژه پس از بهروزرسانی سیستمهای عمومی.
صنایعی با ریسک بالاتر، مانند مراقبتهای بهداشتی و مالی، ممکن است نیاز به آزمایش مکرر داشته باشند.
اهمیت آزمایش نفوذ شبکه
آزمایش نفوذ شبکه برای مدیریت پیشگیرانه امنیت ضروری است. این آزمایش آسیبپذیریهای پنهان را قبل از بهرهبرداری شناسایی میکند، دفاع را تقویت میکند و بینشهای ارزشمندی برای بهبود استراتژی امنیتی شما ارائه میدهد. در مواجهه با تهدیدات سایبری که دائماً در حال تحول هستند، آزمایش نفوذ منظم، چه داخلی و چه خارجی، یک سرمایهگذاری حیاتی برای محافظت از دادهها، اعتبار و سود شما است. با پرداختن پیشگیرانه به آسیبپذیریها، سازمانها میتوانند انعطافپذیری خود را در برابر تهدیدات داخلی و خارجی افزایش دهند و وضعیت امنیتی قوی را حفظ کنند.
اگر به خواندن کامل این مطلب علاقهمندید، روی لینک مقابل کلیک کنید: vonahi security’s blog