اگه از عاشقان داستانهای تاریخی و مرموز هستی، یه خبر خیلی جالب برات دارم! تو برلین، باستانشناسها تونستن توی یه کلیسای قدیمی، یه قبر فوقالعاده پرزرقوبرق پیدا کنن که فکر میکنن مال همسر دوم پادشاه معروف پروسیا، فردریک ویلیام دومه. واقعاً قصهش مثه یه فیلم معماس!
ماجرا از اینجا شروع میشه که کلیسای قلعه بوخ (Buch) رو داشتن بازسازی میکردن. وسط کار، یه مقبره آجری کشف میکنن که خاک و آجر تا سقفش جمع شده بوده و کاملاً مخفی بوده. وقتی خاکا رو میکَنَن، یهو به یه تابوت چوبی میرسن که روش کلی تزئینات طلایی و نقش و نگارهای زیبا کار شده بوده. از همین اول کاملاً معلوم بوده که اینجا محل دفن یه شخصیت خیلی مهم و اشرافیه.
دکتر سباستین ههبر، رییس باستانشناسی و حفاظت آثار تاریخی برلین، گفته: «تابوت چوبی که پیدا کردیم هم خود تابوت و هم کلی تزئینات روش فوقالعاده سالم مونده بودن و از نظر ما این کشف واقعاً خاصه؛ چون درباره مراسم تدفین اشراف پروسیا در اواخر قرن ۱۸ بهمون کلی اطلاعات ارزشمند میده.». (پروسیا: همون پادشاهی مشهوری که قبل از آلمان مدرن وجود داشت و کلی داستان تاریخی داره!)
اما این خانم کی بوده؟ اسمش جولی فون فس (Julie Von Voß) بوده — یه خانم منتظر (lady-in-waiting یعنی خدمتکار نزدیک و مورد اعتماد ملکه تو دربار شاهی) که اول برای ملکه الیزابت کریستین و به گفته بعضیا برای ملکه فردریکا لوییسا (همسر اول پادشاه) کار میکرده. سال ۱۷۸۳ وارد دربار شد و از همونجا به دفتر پادشاه راه پیدا کرد. چند سال بعد، پادشاه که اون موقع تازه فردریک ویلیام دوم شده بود، عاشقش میشه و تصمیم میگیره باهاش ازدواج کنه. داستان جالبتر وقتی میشه که همسر اول پادشاه به این ازدواج رضایت میده —چیزی به اسم ازدواج مورگاناتیک (morganatic marriage) که یعنی ازدواج با کسی پایینتر از رتبه پادشاهی، اما طرف مقابل شاهی یا حق جانشینی نمیگیره. (یه جورایی شبیه ازدواج مخفیانه و خاصه!)
عروسی جولی و شاه توی یه مراسم کوچیک و ساده داخل کاخ شارلوتنبورگ برگزار شد. گرچه جولی هیچ وقت عنوان ملکه نگرفت، اما لقب کنتس اینگنهیم رو بهش دادن و بهش احترام میذاشتن. متاسفانه عمر عشقشون کوتاه بود؛ فقط دو سال بعد از ازدواج (یعنی حوالی ۱۷۸۹) جولی بعدِ به دنیا آوردن پسرشون یعنی گوستاو آدولف، دچار بیماری سل ریوی شد (سل ریوی: بیماری عفونی شدید ریه که اون زمان خیلی کشنده بود) و فوت کرد. خودش وصیت کرده بود که تو همین کلیسای قلعه بوخ، به صورت تنها دفن بشه.
با گذر زمان، جای دقیق قبرش به کل گم میشه و فقط توی بعضی اسناد قدیمی نوشته بودن که اونجا دفن شده، تا اینکه حالا بعد سالها دوباره این محل کشف شده! تابوتی با تزئینات نئوکلاسیک (نئوکلاسیک: سبکی برگرفته از هنر و معماری یونان و روم باستان که تو اون دوره خیلی مد بود)، پر از نقش و نگار طلایی و کلی آویز و مدالیونها، که نشون میده برخلاف اینکه ملکه نبوده، باز هم با احترام و تجمل خاکش کردن، حتی همراه زیورآلاتش هم دفن شده.
با اینکه خیلیا دوست داشتن بدونن واقعاً این تابوت مال خود جولی هست یا نه، باستانشناسها گفتهن آزمایش دیانای (DNA test یعنی بررسی ژنتیکی بقایا) و باز کردن تابوت رو ترجیح نمیدن؛ چون قبر باید سالم بمونه و حرمتش حفظ بشه. به قول خودشون: «قطعیترین راه اینه که تابوت رو باز کنیم و آزمایش بگیریم، ولی به احترام فرد و حفظ گور، این کار رو نکردیم و دوباره تابوت رو سر جاش مهر و موم کردیم.»
در کل، این کشف تازگی نشون میده که چقدر قصهها و رازهای جالب هنوز تو دل دیوارهای قدیمی دفن شدن و بعضی وقتها فقط با یه بازسازی ساده میشه به گذشته سفر کرد! پس اگه روزی گذارت به برلین افتاد و رفتی کلیسای قلعه بوخ، بدون که زیر پات یکی از مرموزترین و عاشقانهترین داستانهای دربار پروسیا خوابیده.
منبع: +
