خب، بیا با هم درباره تاثیرات روانی سرطان تیروئید حرف بزنیم. شاید فکر کنی این موضوع فقط جسم آدم رو درگیر میکنه، ولی خب از نظر روحی واقعاً میتونه آدم رو به چالش بکشه!
توی یه تحقیقی که تو بیمارستان مردم اول نانتونگ بین سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ انجام شد، اومدن و ۲۴۹ تا آدم بزرگسال که سرطان تیروئید داشتن رو بررسی کردن. اینا همه بین ۱۸ تا ۵۰ سال بودن و میانگین سنیشون حدود ۳۹.۵ سال بود، ۹۷ تا مرد (قبل از اینکه دچار آندرِپاز یا همون یائسگی مردونه بشن! آندرپاز یعنی یه سری تغییرات فیزیکی و روانی که خیلی وقتا تو سن بالا برای مردها اتفاق میافته) و ۱۵۲ تا زن (اونها هم قبل از یائسگی بودن).
یکی از نکات جالب این تحقیق اینه که از رکوردهای الکترونیکی بیمارستان (EMRs، یعنی اطلاعات پزشکی که دیجیتالی ثبت میشن) استفاده کردن و همه اطلاعات بالینی، جمعیتی، و حتی وضعیت روانی-اجتماعیشون رو یادداشت کردن. مثلاً برای سنجش وضعیت روحیشون از ابزارهای استاندارد مثل Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS یعنی تست ارزیابی اضطراب و افسردگی بیمارستانی)، Beck Depression Inventory (BDI یا پرسشنامه افسردگی بک) و Generalized Anxiety Disorder-7 (GAD-7 یعنی تست اضطراب فراگیر با ۷ سوال) استفاده کردن. این ارزیابیها رو هم اول کار و هم بعد از ۳، ۶، و ۱۲ ماه بعد از درمان تکرار کردن.
کل داستان رو اگه بخوام سادهتر بگم، خیلیا مخصوصاً اونایی که وضعیت اقتصادیشون پایینتر بود، تو اولش واقعاً استرس و ناراحتی زیادی داشتن. مثلاً امتیاز اضطراب HADS این دسته از آدمها حدود ۹.۸ (با اختلاف حدود ۳.۷)، امتیاز افسردگی بک حدود ۱۹.۷ و GAD-7 یا همون اضطراب فراگیرشون حوالی ۱۰.۳ بود، که رقمهای بالاییه.
اما خبر خوب اینه که به طور کلی تو طول یه سال بعد درمان، سطح فشار روانی همه گروهها به شکل معنیداری کمتر شد (p<0.001 یعنی احتمال اینکه این کاهش شانسی باشه، تقریباً صفره).
اونا همچنین دنبال این بودن بفهمن چه عواملی باعث میشن یه نفر بیشتر دچار فشار روانی بشه. آمارشون این طوری بود:
- اگر فرد مرحله پیشرفتهتر سرطان رو تجربه میکرد (مرحله تومور بالا)، احتمال فشار روانی دو و نیم برابر بیشتر میشد (OR=2.47).
- اگر درمان ترکیبی میگرفتن (یعنی مثلاً همزمان چند جور درمان مثل جراحی و رادیوتراپی)، این احتمال بیشتر بود (OR=1.68).
- اگه وضع مالی جالبی نداشتن، سه برابر بیشتر در معرض فشار روانی بودن (OR=3.12).
- جالب اینجاست که اگه حمایت اجتماعی نداشتن (یعنی دوستان و خانواده پشتیبانی نداشتن)، ریسک فشار شدید روحی بیش از چهار برابر میشد (OR=4.29). حمایت اجتماعی یعنی اینکه آدم یکی دو نفر رو داشته باشه که بتونه روشون حساب کنه یا فقط احساس کنه تنها نیست.
نکته مهم اینجاست که اضطراب و افسردگی و کلاً تلاطم روحی، مخصوصاً اوایل تشخیص و درمان، برای یه سریها خیلی بالا میره. اما با گذشت زمان و اگر پشتیبانی خوبی باشه، سطح استرس کم میشه. همین موضوع باعث شده دانشمندا بگن: باید هر چه زودتر سراغ مداخلههای روانی رفت و تلاش کرد کسایی که بیشتر آسیبپذیرن مثل افراد با وضعیت مالی پایین یا اونایی که سرطانشون پیشرفتهتره، بیشتر حمایت بشن. این کار میتونه کل حال و کیفیت زندگی مریضها رو کلی بهتر کنه.
پس اگه کسی رو میشناسی که دچار سرطان تیروئید شده، بدون که فشار روانی هم بخشی از داستانه و داشتن حمایت و رسیدگی روانی، به اندازه درمان دارویی و جسمی مهمه!
منبع: +