خب دوستای گلم، امروز میخوام باهاتون درباره یه موضوع خیلی مهم حرف بزنم، چیزی که شاید کمتر بهش فکر کردیم ولی واقعاً توی زندگی و آیندهمون تاثیر داره: اینکه دانشمندا و محققای درجه یک روانشناسی چی دارن درباره وضعیت الان علم و دانشگاهها میگن؟
داستان از اینجا شروع میشه که این روزها، علم و دانشگاه با کلی دعوا و بحث سیاسی روبهرو شدن. یعنی چی؟ یعنی کلی حرف و حدیث و تصمیمای اداری و حتی سیاسی وجود داره که میتونه کار دانشمندا رو سخت کنه و حتی شاید جلوی تحقیقاتشون رو بگیره. وقتی میگم سیاسی، منظورم اینه که یه عده آدم فکر میکنن باید تصمیم بگیرن که چه چیزی علمی حساب میشه و چه چیزی نه، یا اینکه کدوم حوزهها باید پول بگیرن و کدوم نه. واقعاً خیلیها با این شرایط مشکل دارن.
اینجاست که چند نفر از خفنترین روانشناسای دنیا که جایزههای افتخاری از انجمن روانشناسی آمریکا (APS یعنی Association for Psychological Science – یه گروه خیلی معتبر مخصوص دانشمندان روانشناسی) گرفتن، اومدن و صداشون رو بلند کردن. اونا گفتن لازم نیست دانشمند فقط توی آزمایشگاه یا کلاسش بمونه و ساکت باشه، بلکه گاهی لازمه بیاد وسط و از ارزش علم دفاع کنه.
مثلاً یکی از این دانشمندای قدیمی و باتجربه گفته: «ما باید جلوی سیاستهایی رو که کار علمی رو محدود میکنن، بگیریم. اگه خودمون ساکت بمونیم، فردا شاید دیگه کسی نذاره علم واقعی رو دنبال کنیم.» یکی دیگه اضافه کرده: «آزادی علمی یعنی هرکی بتونه با دلیل و مدرک سوال کنه، تحقیق کنه، و ایده مطرح کنه. اگه جلوی اینو بگیرن، کل پیشرفت و حالمون رو گرفتن!»
اینا میگن توی سالهای اخیر، مخصوصاً به خاطر بعضی مشکلات سیاسی، حمله زیادی به علم شده. مثلاً گفتن که بعضیا میگن علم رو فقط وقتی قبول دارن که با نظرشون جور باشه. خب این کاملاً خطرناکه، چون علم یعنی دنبال حقیقت بودن، حتی اگه اون حقیقت با عقاید خودمون هم تضاد داشته باشه.
یه بحث داغ دیگه که این دانشمندا مطرح کردن اینه که همهی جامعه به علم احتیاج داره. از درمان کرونا بگیر تا فهمیدن میکروبیوم روده یا بررسی افسردگی نوجوانا، همه اینا به تحقیقات علمی نیاز دارن. وقتی جلوی علم رو میگیرن یا بهش شک میکنن، در اصل دارن به خود مردم ضرر میزنن. واسه همین همه ما (حتی کسایی که دانشجو یا استاد نیستن) باید پشت محققامون باشیم و نذاریم کسی بیدلیل جلوشون رو بگیره.
خلاصه که اگه تا الان فکر میکردی علم فقط مال آدمای درسخونهست، باید بدونی علم و تحقیق از سادهترین چیزا تا پیچیدهترین مسائل روزمره زندگی ما رو پوشش میدن. اگه امروز، دانشمندای جایزهبگیر و حرفهای اینجوری نگران شدن و میگن باید صدا به صدا کنیم، یعنی واقعاً اوضاع جدیتر از تصوره. پس بیایم هرجا بتونیم، از علم و محققامون حمایت کنیم و بذاریم حقیقت راه خودش رو بره، حتی اگه باهاش موافق نباشیم!
یادت باشه: وقتی دانشمندا ساکت نمیمونن، یعنی وقتشه ما هم پشتشون باشیم و نذاریم صدای علم خاموش بشه.
منبع: +
