خب، بذار یه داستان فضایی باحال برات تعریف کنم: تصور کن بهت بگن میخوای بری یه سفر عجیب و غریب، اونم یه طرفه، به نزدیکترین ستارهای که به زمین هست؛ اسمش Alpha Centauri ـه (آلفا قنطورس – یه منظومه ستارهای که تقریباً چهار سال نوری با ما فاصله داره). یه نظرسنجی تو سایت Live Science انجام شد و مردم رو پرسیدن: “اگه یه سفینه بود که ۴۰۰ سال طول میکشید به آلفا قنطورس برسه، سوارش میشدی؟” خب، این یعنی نه خودت مقصد رو میبینی، نه بچههات، فقط نتیجهش میمونه برای نوادههای نوادههات!
کل این بحث سر یه ایده به اسم “Chrysalis” (کریسالیس) بود؛ یه طرح سفینهی فضایی نسل به نسل. یعنی چی؟ یعنی مثلاً چند هزار نفر رو سوار میکنی، تو راه کلی بچه و نوه و نتیجه به دنیا میان تا بالاخره نسلها بعد از تو به مقصد برسن! قراره برسیم به سیارهای به اسم Proxima Centauri b که دانشمندا فکر میکنن شاید شرایط زندگی داشته باشه (سیاره همسایه، شبیه زمین، نزدیک آلفا قنطورس).
تو این نظرسنجی، بیشتر از ۳۳۰۰ نفر شرکت کردن. آمارش جالب بود: ۴۵٪ بدون هیچ سوال خاصی گفتن “آره، میریم!” و ۳۰٪ صاف گفتن “نه، اصلاً حاضر نیستیم این کار رو بکنیم!” بقیشون اما دودل بودن و بسته به شرایط، نظرشون فرق میکرد.
حالا بیایم ببینیم دلائل مردم چی بوده. یکی مثل Jason Harris نوشته بود: بستگی داره اونجا چطوری زندگی کنیم، کار چقدره، تفریحات و امکانات چیه. یعنی اگر قرار باشه کل سفر فقط کار باشه و هیچ سرگرمی نباشه، خیلیا نمیرن!
S. Ravenscroft نوشته بود اگه خودش تنها باشه و سفینه هم پیست مسابقه موتورداشته باشه و بتونه موتورشو ببره، همین الان امضا میکنه و میره! یعنی برا بعضیا فقط هیجان و سرگرمی مهمه!
حتی یکی گفته بود: “اگه خواب زمستانی داشته باشیم میرم!” Hypersleep یعنی بخوابی و بعد از چند صد سال که سفینه رسید، تو رو بیدار کنن. خیلیا با این ایده حال میکنن چون دیگه حوصله سر رفتن و پیری و داستانهای سفر ندارن!
یه نفر دیگه به اسم Captain Awesome (اسمشو داشته باش!) گفته بود: “اگه زمین دیگه نشه زندگی کرد، میرم. ولی توکلّی خوش نمیگذره، آخرش هم اینترنت و بازی آنلاین درست حسابی نمیشه چون پینگ به زمین هی بدتر میشه!” (پینگ یعنی همون تاخیری که موقع بازی آنلاین حس میکنی، که اگه از اون دور بازی کنی دیگه رسماً بازی نیست!)
یه نفر دیگه به جنبه فناوری اشاره کرده بود و گفته بود: مثلاً ممکنه ما که ۴۰۰ سال داریم تو راه میریم، تو این مدت تکنولوژی چنان پیشرفت کنه که یه عده دیگه با سفینههای فوق پرسرعت زودتر از ما برسن و حالا ما برسیم و ببینیم همه چیز مال اونا شده!
در کل، این سوال خیلیا رو درگیر کرد که قبول کنن از زمین برای همیشه جدا شن و راهی سفری شن که حتی نتیجه شو نمیبینن! تو چطور؟ تو حاضر بودی همه چیو ول کنی و سوار همچین سفینهای بشی؟
پ.ن: اگه دوست داری بیشتر تو فاز دنیای ستارهها و کشفیات باحال باشی، چند تا داستان جالب هم برات دارم:
– یه ستاره به اسم Earendel که خیال میکردن دورترین ستاره کشفشدهست، شاید اصلاً ستاره نباشه! (اینم یکیش بود.)
– دانشمندها فکر کردن یه سیستم سهتایی سیاهچاله دیدن که بعدش جلوی چشمشون مُرد! (سیاهچاله یعنی اجرامی که گرانششون انقدر زیاده که حتی نور هم نمیتونه فرار کنه.)
– تلسکوپ جیمز وب، یک قمر مخفی جدید برای سیاره اورانوس کشف کرده! (قمر یعنی ماهی که دور سیاره میچرخه.)
خلاصه دنیای فضا همیشه پر از عجیبترین سوالاس! هر موقع خواستی بیشتر دربارهش حرف بزنیم، من هستم 😉
منبع: +
