خب بچهها، بذارین با یه سوال عجیب شروع کنم: اگه یه ربات میتونست از صفر تا صد بچه رو براتون بزرگ کنه، حاضر بودین ازش استفاده کنین؟ یعنی یه چیزی مثل رحم مصنوعی یا همون «ربات بارداری» که همه کارها رو از حاملگی تا تولد انجام بده! معلومه فعلاً همچین چیزی فقط تو فیلمها و داستانهاست، اما جرقهش چند وقت پیش زده شد. یه خبر جعلی اومد بیرون که میگفت یه کمپانی چینی داره روم یه ربات بارداری واقعی میسازه و میخواد تا سال ۲۰۲۶ هم نمونهش رو معرفی کنه. داستان راست نبود، ولی باعث شد کلی آدم راجع بهش بحث کنن: اصلا همچین چیزی امکانپذیره؟ اخلاقی هست یا نه؟
سایت Live Science هم اومد یه نظرسنجی گذاشت. حدود ۱۸۰ نفر شرکت کردن و جواباشون خیلی متنوع بود. جالبه بدونین ۳۰٪ گفتن آره، اگه مطمئن بشیم که بچه سالم میمونه و هیچ آسیبی نمیبینه، حاضریم ربات بارداری رو امتحان کنیم. ۲۹٪ هم قاطعانه گفتن نه بابا، این کار کاملاً غیراخلاقیه و اصلاً درست نیست.
یه جالبترش اینکه ۱۱٪ از آدما اصلاً بدون هیچ شرط و شروطی گفتن بله، همین الانم همچین چیزی بیاد استفاده میکنن! از اون طرف ۸٪ بودن که فقط نگران امنیت بچه توی این فرآیند بودن و شک داشتن که واقعا ربات بتونه همه نیازهای یه جنین رو پاسخگو باشه.
نظرات مردم قشنگ دنیای متفاوت دیدگاهها رو نشون میده. مثلاً یه نفر نوشته بود: «هیچ وقت اجازه نمیدم یه ربات بچمو به دنیا بیاره. حس میکنم ربات هیچ وقت نمیتونه اون رابطه طبیعی و عمیق مادر و بچه رو بسازه؛ یه جور ارتباط مغز به مغز که واقعا بیجاشدنیه!»
از اون طرف، بعضیا دیدگاهشون دقیقاً برعکسه! مثل کسی که نوشته بود: «وای خدای من، آره که حاضر بودم! بارداری و زایمان بعضی وقتا وحشتناکن و میتونن آسیب همیشگی به بدن زن بزنن، پس چرا که نه؟ تازه اگه یه جور incubator متحرک باشه، یعنی یه ابزار که جنین رو حمل میکنه و کنار والدین هم میمونه، میتونه رو عدالت جنسیتی هم تاثیر بذاره. این ایده رو تو یکی از رمانای علمی-تخیلی هم دیده بودم و خیلی جالب بود.» (incubator یعنی همون دستگاهی که توش بچههای نارس رو میذارن تا راحتتر رشد کنن).
کلاً دو دسته نظر وجود داشت: یه گروه خیلی داره درگیر مسئلههای اخلاقیه و احساس میکنه این رباتا ضد-انسان و حتی «چندشآور» هستن. یه عده اما معتقدن راه نجاتی میتونه باشه برای مادرایی که خطر یا آسیب براشون زیاده و شاید حتی باعث بشه پدر و مادرها نقش نزدیکتری توی این جریان داشته باشن.
یه نکته جالب دیگه این بود که بعضیا به فناوری نزدیکتر شده بودن. مثلاً اشاره شد به یه رویداد واقعی که اولین بچه با IVF کاملاً رباتیک و از راه دور (IVF یعنی باروری آزمایشگاهی که توش تخمک و اسپرم بیرون از بدن ترکیب و جنین داخل رحم گذاشته میشه) به دنیا اومده! یا اینکه آمار مرگومیر مادران تو آمریکا، با وجود پیشرفتهای پزشکی، هنوز هم نسبت به خیلی کشورای دیگه بالا مونده، پس شاید تکنولوژی بتونه این اعداد رو پایین بیاره.
در نهایت میشه گفت فعلاً رباتی که واقعاً بتونه یه انسان کامل رو به دنیا بیاره فقط توی تخیل و داستانهاست. اما حرف و حدیث راجع بهش نشون میده شاید تو آینده نهچندان دور، وقتی تکنولوژی بیاد کنار دغدغههای اخلاقی، مردم بازم دودل باشن که این راهها چقدر امن یا مناسبن. شما چی فکر میکنین؟ حاضرین آینده بچهتون رو بسپرین دست رباتها یا دلتون قرصتره به روشای طبیعی؟
منبع: +