امروز میخوام واستون داستان یکی از جالبترین چهرههای دنیای تکنولوژی رو تعریف کنم: “ییچائو جی” که همه بهش میگن “پیک”. اگه اهل دنبال کردن اخبار نوآوری و فناوری باشید، حتما اسم اپلیکیشن هوش مصنوعی “منوس” (Manus) یا همین پیک جی به گوشتون خورده. تازه همین امسال توی لیست Innovators Under 35 مجله MIT Technology Review هم بوده، یعنی جزو ۳۵ نوآور برتر زیر ۳۵ سال دنیا انتخاب شده. خلاصه کارش درسته!
ولی بذارید اول یه کم به عقب برگردیم. پیک تو چهار سالگی، به خاطر کار پدرش که استاد دانشگاه بود، از چین رفت بولدر کلرادو آمریکا و بعد از دو سال دوباره برگشت پکن. همین رفت و آمد باعث شد زبان انگلیسی رو مثل بلبل حرف بزنه و این از همون بچگی براش یه برگ برنده اساسی شد.
حالا بذار یه نقطه مهم رو بگم: علاقهش به برنامه نویسی رو تو یه تیم رباتیک مدرسه کشف کرد. فکر کن، تو دوران دبستان رفته بود تو تیم رباتیک و اونجا عاشق کدنویسی شد! تو دوران دبیرستان هم خودش رییس باشگاه کامپیوتر بود و کلی چیز رو به صورت خودآموز یاد گرفت، حتی ساخت سیستمعامل.
پیک همیشه طرفدار اپل بوده و میگه موقعی که اپاستور اپل اومد (تو سال ۲۰۰۸) واقعاً جرقه علاقهش به توسعه اپ رو زد. خلاصه با همین علاقه، تو سال دوم دبیرستان یه مرورگر آیفون به اسم Mammoth ساخت که خیلی سریع شد پردانلودترین مرورگر شخصی تو کل چین. واسه همین جایزه طلایی Macworld Asia رو گرفت، و اپسایتهای معروف مثل AppAdvice هم کلی از اپش تعریف کردن و گفتن واقعاً نحوه وبگردی رو عوض کرده!
تو سن ۲۰ سالگی عکسش روی جلد مجله فوربس بود و رفت جزو لیست “۳۰ نفر زیر ۳۰ سال”. عجب شروعی، نه؟
بعد تو همون نوجوانی چندتا اپ دیگه هم ساخت، مثلا یه برنامه بودجهبندی برای بازی مونوپولی (همون بازی زمین و املاک)، که حتی فروش خوبی داشت، تا اینکه شرکت Hasbro واسه سوءاستفاده از اسم تجاریشون براش اخطار حقوقی فرستادن! ولی این اتفاق باعث نشد از کارش دلسرد شه، تازه فهمید باید همیشه حواسش به ریسکها و مسائل حقوقی باشه.
تو سال ۲۰۱۲ شرکت Peak Labs رو راه انداخت و بعد یه موتور جستجو به اسم Magi ساخت که مثل موتور جستجوهای امروزی که از هوشمصنوعی استفاده میکنن، با یه مدل زبانی اختصاصی اطلاعات اینترنت رو جمع میکرد و به سوالات جواب میداد. مدل زبانی یعنی یه جور هوش مصنوعی که میتونه متن رو بفهمه و تولید کنه. Magi تو مدت کوتاهی میلیونها کاربر جذب کرد، اما مخاطب عمومی خودش رو حفظ نکرد. البته شرکتها عاشقش شدن و پیک هم هوشمندانه اون رو برای B2B (یعنی استفاده شرکت به شرکت) تغییر داد و در نهایت سال ۲۰۲۲ فروختش.
بعد نوبت پروژه جاهطلبانهترش رسید: “منوس”. پیک الان تو سنگاپور زندگی میکنه و به عنوان مدیر فنی و دانشمند ارشد شرکت Butterfly Effect (که استارتاپ مادر منوسه)، همه کارای زیرساختی و توسعه محصول رو رهبری میکنه. شرکت داره سفت و سخت واسه بازار جهانی برنامه میریزه!
اصلاً منوس چی کار میکنه؟ ظاهرش مثل چتباتهای معمولیه: تو یه پنجره باهاش حرف میزنی و سوال میپرسی. ولی فرق بزرگش اینه که فقط جواب نمیده، بلکه میتونه کارای واقعی انجام بده! مثلاً میگی یه خونه مناسب با بودجه مشخص پیدا کن، بعد خودش مرحله به مرحله کار رو پیش میبره: سایتهای مختلف رو میگرده، فرم پر میکنه، و کلی کاراي دیگه که خودش یه ماشین مجازی ابری داره و با ابزارهای مختلف مثل مرورگر و بقیه امکانات این کارارو انجام میده. ماشین مجازی ابری رو اینجوری تصور کن که یه سیستم کامپیوتری کامل تو فضای اینترنته و هرکاری که بخوای روش میشه اجرا کرد و به منابع اینترنتی هم وصل شد.
جالب اینجاست که ویدیوی معرفی منوس خیلی ساده بود و فقط با دوربین شریک بنیانگذارش (ژانگ تائو) گوشه دفتر پکن ضبط شد. اما طرز بیان پیک و اون ایده بزرگ پشتش باعث شد ویدیو اونقدر تو اینترنت وایرال شه که تو یه هفته، ۲ میلیون نفر توی لیست انتظار اپ ثبتنام کردن!
تو تیم منوس، پیک هسته فنی رو بر عهده داره و علاوه بر اون، دو شریک باحال به اسم ژانگ تائو و شاو هونگ کنارشن که هرکدومشون تو ساخت محصول، داستانگویی و مدیریت تیم تخصص دارن. خودشون هم چندبار حمایتهای مالی از صندوق سرمایهگذاری خطرپذیر ZhenFund گرفتن. (سرمایهگذار خطرپذیر یعنی شرکتهایی که حاضرن روی استارتاپهایی سرمایهگذاری کنن که ریسک بالایی دارن، ولی اگه موفق شن سودشون خیلی زیاده.)
پیک رو همه به عنوان یه آدم فوقالعاده پرانرژی، سریعفکر و عاشق ساختن چیزای جدید میشناسن. آدمیه که هم تو جلسات سرمایهگذاری عالیه، هم تو کدنویسی، هم مدیریت محصول و هم مارکتینگ. عاشق فرهنگ متنباز (Open-source) هم هست و هنوز پروژههایی داره که کلی ستاره تو GitHub گرفتن. (گیتهاب یه سایت بزرگه واسه برنامهنویسا که پروژههاشون رو به اشتراک بذارن، هرچی رو پروژهات ستاره بخوره یعنی بقیه هم دوستش دارن!)
نکته جالب دیگه اینکه منوس با اینکه تیمش چینیه، اما رو زیرساختهای آمریکایی ساخته شده؛ مثلاً از پلتفرمهایی مثل Claude Sonnet، ماکروسافت آژور (که سرویس ابری برای ذخیرهسازی و پردازشه)، و ابزارهای متنباز مثل Browser Use کمک گرفتن. یعنی همه چیزش بینالمللییه: یه تیم خفن چینی با استفاده از تکنولوژی غربی واسه بازار جهانی.
برنامهشون اینه که دفتر رو از چین ببرن سنگاپور و جدی دنبال بازار بینالمللی باشن. این نشون میده تو دنیای هوشمصنوعی الان دیگه مرزها عملاً بیمعنی شدن: تکنولوژی و استعداد و ایده، سریعتر از همیشه بین کشورا در جریانه.
در نهایت، برای پیک فقط ساخت یه شرکت جهانی مهم نیست، میخواد یه میراث بذاره. خودش گفته: “امیدوارم منوس آخرین محصولی باشه که میسازم! چون اگه ایده وحشیانه دیگهای به سرم بزنه، میسپارم خود منوس بسازتش!”
خلاصه، اگه دنبال داستان موفقیت هستید یا عاشق هوشمصنوعی و استارتاپها هستید، پیک جی و پروژه منوس رو حتماً تو لیست دنبالکردنیاتون بذارید. یه نسل جدید از فناورهای دنیا داره میاد که هم جهانی فکر میکنن، هم جهانی عمل میکنن!
منبع: +
