بیا یه چیز جالب بگم: زندگی دانشجوهای چینی مخصوصاً توی دانشگاه، خیلی پرفشاره! یه طرف کلی باید درس بخونن و امتحان بدن، یه طرف هم باید استرس کار و آینده رو تحمل کنن. حالا وسط این همه چالش روانی، یه ویژگی که این روزا زیاد روش بحث میشه همین «پشتگرمی روانی» یا همون mental toughness هست. یعنی چی؟ یعنی همون سرسختی روحی که آدم رو کمک میکنه بتونه با مشکلات، بالا و پایینها و استرسها کنار بیاد و کم نیاره.
حالا خیلیا میگن ورزش کمک میکنه این قدرتو تو خودت بسازی. ولی هنوز دقیقاً معلوم نبود که چه جوری این اتفاق میافته. واسه همین یه گروه از محققها تو چین این موضوع رو برداشتن زیر ذرهبین!
چی کار کردن؟ اومدن و بین ۱۱۸۴ نفر از دانشجوهای گوانگدونگ (یه استان پرجمعیت چین) یه تحقیق گسترده انجام دادن و با چهارتا ابزار معتبر دنیای روانشناسی سراغشون رفتن: «مقیاس فعالیت بدنی»، «مقیاس عزتنفس»، «مقیاس حمایت اجتماعی» و «مقیاس سرسختی روحی». (این مقیاسا تو تحقیقات روانشناسی کمک میکنن دقیق و عددی بفهمن هر کسی تو هر ویژگی چه وضعیتی داره)
حالا بریم سر اصل مطلب و جواباش:
۱. هرچی دانشجوها ورزش بیشتری میکردن، «سرسختی روحیشون» هم بالاتر میرفت. خب همه حدس میزنن ورزش آدم رو قویتر میکنه، ولی اینجا آمارش هم اومده: ضریب همبستگی r برابر با ۰.۲۱۶ بوده. یعنی ارتباطش مثبته و معنیدار.
۲. اما جالبتر اینکه ورزش فقط خودش به طور مستقیم روی سرسختی روحی اثر نمیذاره! محققها دیدن ورزش روی «عزت نفس» (یعنی اینکه آدم خودش رو قبول داشته باشه و دوست داشته باشه) با ضریب ۰.۱۷۳ و روی «حمایت اجتماعی» (یعنی اینکه حس کنی آدمای دور و برت بهت کمک میکنن و کنارت هستن) با ضریب ۰.۰۶۳ هم اثر مثبت گذاشته. یعنی وقتی بیشتر ورزش میکنی، هم به خودت بیشتر اعتماد پیدا میکنی و هم حمایت دوستا و خانواده و اطرافیان رو بیشتر حس میکنی.
۳. تازه عزت نفس و حمایت اجتماعی خودشونم باهم ارتباط دارن! یعنی اگه عزت نفست بره بالا، عموماً حمایت اجتماعی رو هم بیشتر تجربه میکنی (ضریب ۰.۳۹۷). هر دوتاشونم روی سرسختی روحی خیلی تاثیر میذارن (عزت نفس: ۰.۳۵۰، حمایت اجتماعی: ۰.۳۰۴).
۴. حالا بهترین بخش این تحقیق: یه چیزی به اسم «نقش واسطهای» (Mediating Role) رو بررسی کردن. یعنی چی؟ یعنی اینکه آیا این وسط عزت نفس و حمایت اجتماعی مثل پل عمل میکنن و تاثیر ورزش رو روی سرسختی روانی بیشتر میکنن یا نه؟ جوابش بله اس! اتفاقا این تاثیر سه تا مسیر داشته: اول، ورزش → عزت نفس → سرسختی روانی (اثر ۰.۰۶۱). دوم، ورزش → حمایت اجتماعی → سرسختی روانی (اثر ۰.۰۱۹). و سوم، ورزش → عزت نفس → حمایت اجتماعی → سرسختی روانی (اثر ۰.۰۲۱). خلاصه هر سه مسیر معنیدار بودن.
۵. نکته مهم آخر: چون این تحقیق «مقطعی» بوده (یعنی فقط یه بار داده گرفتن و دنبالهدار نبوده)، پس هنوز معلوم نیست صد درصد دلیل و معلول باشه. مثلاً شاید یه دانشجو به خاطر اینکه سرسختی روانیش بالاست، خودش میره بیشتر ورزش میکنه یا حمایتای بیشتری جمع میکنه. پس نتیجهی قطعی راجعبه علت و معلول گرفتن هنوز یه کوچولو زوده؛ ولی رابطه مثبت و جالبشون کاملاً مشخص شده!
در کل، این رو راحت بهت بگم: اگه میخوای هم از لحاظ روحی قوی شی، هم اعتماد به نفس بیشتری پیدا کنی و هم حس کنی دور و بریهات بیشتر هواتو دارن، ورزش رو جدی بگیر. همین ورزش رفاقت با خودت و بقیه خیلی تاثیر داره! هم چینیا فهمیدن، هم همه دنیا داره ازش حرف میزنه 🙂
منبع: +
