بذارین براتون یه تحقیق جالب رو تعریف کنم که نشون میده ورزش کردن یا نکردن توی دانشگاه واقعاً چقدر میتونه روی حال روحی دانشجوها تأثیر بذاره. اگه فکر میکنید بیحوصلگی و استرس فقط به خاطر امتحاناس، این مقاله رو بخونید چون ورزش هم نقش مهمی داره!
خلاصهش اینه که یه سری محقق تو چین اومدن بین ۴۳۰ تا دانشجوی ۱۸ تا ۲۲ ساله (از دانشگاههای Qufu Normal و Shandong Huayu University of Technology) بررسی کردن ببینن کسایی که بیشتر ورزش میکنن، از نظر روحی حال بهتری دارن یا نه.
برای اینکه این دانشجوها رو تقسیمبندی کنن، از یک پرسشنامه بینالمللی به اسم IPAQ-Short Form استفاده کردن. (مثلاً IPAQ یه تست استاندارد بینالمللی برای بررسی میزان فعالیت فیزیکی آدمهاست). طبق این تست، دانشجوها رو به چهار گروه تقسیم کردن:
- گروه ورزشکارهای همیشگی (FEG)، یعنی اونایی که همیشه ورزش میکنن.
- گروه ورزشِ گاهبهگاهی (OEG)
- گروه ورزشِ به ندرت (IEG)
- گروه بدون ورزش (NEG)، یعنی کلاً ورزش نمیکنن!
حالا برای اینکه بفهمن وضع روحی هر کدوم چطوریه، از دو تا ابزار معروف سنجش سلامت روان استفاده کردن:
- PHQ-9، یعنی یه تست که میزان افسردگی رو میسنجه.
- GAD-7 هم یه تستیه برای ارزیابی اضطراب. (GAD یعنی Generalized Anxiety Disorder، اختلال اضطراب فراگیر)
حتی فاکتورهای احتمالی که ممکنه تأثیر بذارن (مثل جنسیت، ترم تحصیلی، شاخص توده بدنی یعنی BMI و کیفیت خواب) رو هم کنترل کردن که نتایج فقط تحت تأثیر ورزش باشه.
حالا نتایج بامزه:
اونایی که کلاً ورزش نمیکردن (یعنی گروه NEG)، نمره افسردگیشون (PHQ-9) به طور میانگین ۹.۱۲ بود، درحالیکه شاخترین ورزشکارها (گروه FEG) میانگینشون فقط ۴.۶۲ بوده! (جالبه بدونین عدد بالاتر یعنی حال بدتر). فاز جالب ماجرا اینه که توی اضطراب هم دقیقا همینجوری شد. نمره اضطراب گروه بدون ورزش ۸.۵۴ بود و گروه ورزشکارهای همیشگی فقط ۳.۸۵ بود. خلاصه هرچی ورزش کمتر، حال روحی بدتر.
از لحاظ آماری هم خیلی اختلاف معنیداری بوده (p کمتر از ۰.۰۰۱، یعنی احتمال اینکه این نتیجه اتفاقی باشه فوقالعاده کمه). محققین با آنالیز رگرسیون لجستیک چندمتغیره (یه مدل آماری پیشرفته برای بررسی تأثیر چندتا عامل همزمان) نشون دادن که احتمال افسردگی تو گروه بدون ورزش ۷.۸۵ برابر بالاتر از ورزشکارهاست! برای اضطراب این رقم ۶.۹۵ برابر بیشتر بوده! (یعنی واقعاً اختلافش زیاده)
حتی یه نکته دیگه هم پیدا کردن: کیفیت خواب دانشجوها هم با میزان ورزششون ربط داست. اونا که ورزش منظم داشتن بهتر میخوابیدن. البته این به تنهایی دلیل نمیشه اما نشون میده خواب و ورزش و حال روحی همه به هم وصل هستن.
در آخر، نتیجه گرفتن که هرچی میزان و تعداد دفعات ورزش بیشتر باشه، احتمال افسردگی و اضطراب پایینتر میاد؛ به این حالت میگن “dose–response link” یعنی رابطه مستقیم بین میزان یک چیز (اینجا ورزش) و نتیجه (سلامت روان).
پیشنهاد محققها اینه که دانشگاهها باید برنامههای ورزشمحور رو جدیتر بگیرن و کاری کنن دانشجوها بیشتر ورزش کنن چون این کار احتمال افسردگی و اضطراب رو کاهش میده و باعث میشه دانشجوها بهتر زندگی کنن.
خلاصه اگر دانشجو هستی و دلت میخواد حال دلت بهتر شه، ورزش کن! حتی یه ورزش کوتاه گاهبهگاهی هم بهتر از هیچه。
منبع: +
