چقدر باید تمرین کنیم تا بهترین دنیا بشیم؟ واقعاً ۱۰۰۰۰ ساعت کافیه؟!

Fall Back

تا حالا شده با خودت فکر کنی واقعاً چقدر باید برای یه مهارت وقت بذاری تا به اون درجه از خفن بودن برسی که همه دهنشون باز بمونه؟ شاید شنیده باشی داستان معروف «قانون ۱۰ هزار ساعت» رو: یعنی باید ١٠ هزار ساعت تمرین کنی تا تو کارت حرفه‌ای و بهترین دنیا بشی. این قانون رو معمولاً از کتاب آوتلایِرز (Outliers) نوشتهٔ مالکوم گلادول شنیدن و کلی هم سر زبون‌ها افتاده. اما اگه فکر کردی تموم ماجرا همینه، باید بگم توی دنیای واقعی داستان یه ذره پیچیده‌تره!

توی یه مقاله‌ی علمی جدید که همین امروز توی مجله Science چاپ شده، یه سری از روانشناس‌ها رفتن سراغ این موضوع که دقیقاً چه چیزی باعث میشه یه نفر تو رشته‌ای (از موسیقی گرفته تا شطرنج و ورزش) نابغه و بی‌رقیب بشه. نکته جالب اینه که خیلی‌ها که تو بچگی نابغه به نظر می‌اومدن، آخرش بهترین دنیا تو اون زمینه نشدن!

خانم بروک مک‌نامارا (Brooke Macnamara)، که استادیاره روانشناسی تو دانشگاه پردیو (Purdue) هم هست و یکی از نویسنده‌های این تحقیق، میگه اون قانون ده هزار ساعت داستانش از یه تحقیق سال ١٩٩٣ میاد که توش ویولنیست‌های عالی رو بررسی کردن. این آدم‌ها به طور میانگین تا سن ۲۰ سالگی حدود ده هزار ساعت تمرین داشتن، ولی خیلی‌هاشون حتی به رده‌ی جهانی هم نرسیدن، چه برسه به اینکه بهترین دنیا شن!

حالا قضیه چیه؟ خیلی ساده بخوام بگم، مسیر رسیدن به استادی تو یه مهارت خاص همیشه یه راه صاف و مستقیم نیست. خیلی وقتا آدم‌هایی که تو چندتا مهارت مختلف تمرین کردن و اینور و اونور رفتن، بالاخره تو مسیر خودشون موفق‌تر شدن نسبت به اونایی که از بچگی یه خط مستقیم رفتن جلو. این‌طوری نیست که اگه از شش سالگی فقط ویولن بزنی حتماً میشی استاد شماره یک دنیا.

یکی دیگه از نویسنده‌های مقاله به اسم زک همینبریک (Zach Hambrick) که استاد روانشناسی تو میشیگان استیت هست، خودش کلی تعجب کرده بود از نتیجه: «واسه من دیوونه‌کننده بود! هیچ‌وقت فکر نکرده بودم تمرین کردن تو چند زمینه مختلف چه تاثیری می‌تونه داشته باشه. راحت بگم: تخصص، تعریفش اینه که به یه موضوع خاص بند باشی.» اما تحقیق نشون داد ترکیب مهارت‌ها و پریدن از این شاخه به اون شاخه گاهی آدم رو قدرتمندتر می‌کنه!

پس اون فکری که ملت دارن که فقط باید یه چیزی رو تمرین کنی و با زمان موفقیت خودش میاد، اون‌قدرها درست نیست! به‌جاش باید سر بزنی به جاهای جدید، مهارت‌های مختلف رو تست کنی و شاید همین راه رفتن‌ها و سردرگمی‌های ظاهری در نهایت تو رو به بالاترین سطح برسونه.

درنهایت، پُرمغزترین نکته این مقاله اینه که موفقیت فقط به تعداد ساعت تمرین نیست؛ بستگی داره چه‌جوری و تو چه زمینه‌هایی تمرین می‌کنی. خلاصه داستان، اون قانون ده هزار ساعت رو خیلی جدی نگیر و اگه داری راهت رو می‌پیچی و هر روز دنبال یه چیز متفاوت میری، شاید راه رو درست داری میری!

منبع: +