بذار از یه موضوع جذاب برات بگم که مخصوصاً اگه اهل ورزش یا مربیگری باشی کلی به دردت میخوره: تاثیر فیلمبرداری و دیدن فیلم روی بازخوردهایی که موقع یادگیری حرکات ورزشی، مخصوصاً پرش طول، از همدیگه میگیریم.
حتماً برات پیش اومده که یا با دوستات تمرین ورزشی انجام بدی یا تو کلاس یه مربی بهمون بگه “بیا بگو اشکال دوستت کجا بود”. خب، این قضیه بازخورد دادن یا همون “فیدبک” میتونه خیلی توی یاد گرفتن موثر باشه. اما واقعاً وقتی فقط با چشم خودمون نگاه میکنیم با زمانی که ویدئو تمرین رو میبینیم، فرق داره؟
یه تیم پژوهشی اومدن دقیقاً همینو بررسی کردن. ۴۱ نفر دانشجوی تربیت بدنی (میانگین سنی تقریباً ۲۰ سال) رو انتخاب کردن. این بچهها طی چهار جلسه پرش طول رو یاد گرفتن. بعد به صورت تصادفی جفتشون کردن و هر بار یکی پرش میزد و اون یکی تماشا میکرد و باید ۳۰ ثانیه بهش بازخورد میداد (یعنی باید توضیح میداد دوستش چی کار کرد و چی بهتره عوض کنه).
اینجا دوتا حالت داشتیم:
۱. بازخورد دادن بعد از مشاهده مستقیم (یعنی فقط با دیدن پرش جلوی چشمت)
۲. بازخورد دادن بعد از اینکه فیلم حرکت رو دیدی (یعنی Video Observation یا VO که تازه این دورهها خیلی مد شده. اینجا VO یعنی اینکه با فیلم گرفتن از حرکت، بعداً دوباره دقیق نگاهش کنی.)
حالا چی فهمیدن؟ وقتی بچهها اول فقط با چشماشون پرش رو میدیدن و نظر میدادن، معمولاً تعداد بازخوردها کم میشد (مثلاً بطور میانگین ۳ تا بازخورد). اما وقتی همون حرکت رو تو فیلم دوباره میدیدن، تعداد بازخوردها یه دفعه تا ۵ تا هم میرسید (یعنی تقریباً دو برابر!).
نکته جالبتر اینکه تو حالت ویدیویی، بچهها بیشتر بازخورد “تجویزی” میدادن. مثلاً میگفتن: “دفه بعد، لحظه پرش زانوتو بیشتر خم کن.” (Prescriptive feedback یعنی بازخوردی که دقیقاً میگه چی کار باید بکنی تا بهتر شی). در حالی که تو حالت عادی این بازخوردها خیلی کمتر بودن. حتی دقتِ همین بازخوردهای تجویزی هم با ویدئو خیلی بیشتر شد. یعنی وسط فیلم نگاه کردن، بیشتر متوجه میشن دقیقاً چه ضعفی هست و چی باید درست بشه. حتی دقت بازخوردها تو حالت ویدیویی به ۹۰٪ میرسید، در حالیکه تو حالت عادی فقط ۳۹٪ بود!
اما بازخورد “توصیفی” (یعنی مثلاً بگی: “تو هوای پرش، دستهاتو اینطوری گرفتی.” — فقط توضیح کلی بدون راهکار) تو حالت ویدیویی کمتر شد. چون اطلاعات تصویری از فیلم گرفتن باعث میشه خود فرد اغلب این جزئیات ساده رو ببینه و بفهمه.
نتیجه چیه؟ ویدیو گرفتن از تمرینات، هم باعث میشه خودت و دوستات خیلی بهتر و دقیقتر به همدیگه فیدبک بدید، هم تمرکزتون میره روی “کجا باید تغییر کنی”، نه فقط تعریفِ ساده از کاری که کردی. حتی باعث میشه جمعیتر یاد بگیرید و هرکی یه نکتهای رو ببینه که شاید از چشم بقیه پنهون مونده باشه.
پس دفعه بعد که میخواید یه مهارت ورزشی جدید یاد بگیرید، فیلم گرفتن از حرکاتتون رو دست کم نگیرید! هم میتونید اشتباههاتون رو دقیقتر پیدا کنید، هم دوستاتون بهتر راهنماییتون میکنن. این یعنی هم یادگیری سریعتر، هم مشارکت گروهی بیشتر و هم فیدبک حرفهایتر حتی وقتی هنوز مبتدی هستید! خدایی عجب تکنولوژی باحالی شده این فیلم گرفتن ساده!
منبع: +
